-تهران - کوی نصر - خیابان علالی غربی (پیروزی) -پلاک ۱۱۵- طبقه دوم - واحد۳ | تلفکس :۹ - ۸۸۴۸۶۷۷۸ | ۸۸۲۵۹۷۹۳ مشاوره رایگان : ۰۹۱۲۱۰۰۱۷۶۳

تلفکس :۹ - ۸۸۴۸۶۷۷۸ | ۸۸۲۵۹۷۹۳ مشاوره رایگان : ۰۹۱۲۱۰۰۱۷۶۳

مشاوره رایگان

۰۹۱۲۱۰۰۱۷۶۳

چگونگی مقاوم سازی سازه های بتنی

چگونگی مقاوم سازی سازه های بتنی

از انواع جداساز لاستیکی جداساز لاستیکی با ورقه های فولادی و میرایی کم و زیاد و همچنین با هسته سری را می توان نام برد. جداساز الاستیک اصطکاکی و اصطکاکی پاندولی نیز از انواع جداسازهای اصطکاکی به شمار می روند.

یکشنبه 8 اردیبهشت 1398 ساعت 12:18
زمزم

در واقع ما در این مطلب به چگونگی مقاوم سازی سازه های بتنی می پردازیم.مقاوم سازی سازه های بتنی به دلایل زیادی مانند بالا بردن باربری ساختمان، تحمل کردن بارهای وارد بر آن، به روز نشدن آیین نامه، پیش آمدن مشکلات اجرایی و فرسایش در گذر زمان و همچنین تغییر در کاربری ساختمان اتفاق می افتد. در دوره های گوناگونی از روش های مقاوم سازی سازه های بتنی مختلفی استفاده شده است که شامل استفاده از ژاکت بتنی، ژاکت فولادی، بادبندها، دیوار برشی، جداسازها و همچنین الیاف FRP می شود.

 

 چگونگی مقاوم سازی سازه های بتنی

منظور از چگونگی مقاوم سازی سازه های بتنی، انجام عملیات مقاوم سازی روی سازه هایی مانند پل ها، اسکله ها و بسیاری دیگر از سازه های بتنی است. مقاوم سازی سازه ها به طور کل و مقاوم سازی ساختمان ها به شکل خاص از اوایل دهه هشتاد در ایران متداول شده است. اما این مسئله به این معنا نیست که مقاوم سازی در گذشته انجام نمی شده است، بلکه در زمان های دور برای بر طرف کردن ضعف سازه ها روش های مشخصی مثل مفاهیم مقاوم سازی امروز موجود نبوده است. در آن زمان هر کس متناسب با دانش و تجربه خود برای مقاوم سازی اقدام می کرده است. در دهه های اخیر روش های مختلفی با توجه به پیشرفت تکنولوژی برای مقاوم سازی سازه های بتنی به کار می رود.

 

روش های مقاوم سازی سازه های بتنی

روش هاو هم چنین چگونگی مقاوم سازی سازه های بتنی در ادامه آورده شده اند.

 

افزودن دیوار برشی پرکننده

در رابطه با چگونگی مقاوم سازی سازه های بتنی باید بدانید که افزودن دیوار برشی پرکننده از روش های متداول برای مقاوم سازی سازه های بتنی است. نصب این پرکننده ها موجب افزایش ظرفیت باربری جانبی و سختی سازه خواهد شد. در این روش دیوارهای جداکننده موجود در سازه برداشته می شود و به جای ان از دیوارهای برشی با مقاومت بالا استفاده می شود. این دیوارها بخش زیادی از بارهای زلزله را تحمل و تغییر مکان سازه را محدود می کنند. استفاده از این روش مقاوم سازی به علت نیاز به تخریب گسترده و حجم عملیات اجرایی بالا کاربرد آنها را با مشکل مواجه می سازد.

 

استفاده از سیستم جداساز پایه

این روش مقاوم سازی سازه های بتنی هم از ساکنان و هم از زیرساخت ها در برابر آسیب های ناشی از زلزله محافظت می کند. استفاده از سیستم جداساز پایه سال ها است که مورد استفاده قرار می گیرد و نصب قطعه های چوب میان فونداسیون و دیوارهای سازه یکی از روش های ایجاد مقاومت در برابر زلزله است. این سیستم ها به دو دسته جداساز لاستیکی و اصطکاکی تقسیم می شوند.

 

 منظور از چگونگی مقاوم سازی سازه های بتنی

 

از انواع جداساز لاستیکی جداساز لاستیکی با ورقه های فولادی و میرایی کم و زیاد و همچنین با هسته سری را می توان نام برد. جداساز الاستیک اصطکاکی و اصطکاکی پاندولی نیز از انواع جداسازهای اصطکاکی به شمار می روند.

 

استفاده از کاهش جرم سازه

در این شیوه مقاوم سازی سازه های بتنی با حذف یک یا چند طبقه می توان بر مقاومت سازه افزود. با کاهش جرم سازه میزان نیروی جانبی وارد بر سازه کاهش می یابد و سازه تقویت می شود. 

 

استفاده از کامپوزیت FRP

استفاده از FRP یکی از روش های مقاوم سازی سازه های بتنی است که امروزه کاربرد فراوانی دارد. از این روش برای مقاوم سازی اعضای ضعیف سازه ها مثل تیر، ستون، دیوار برشی، دال، فونداسیون و انواع اتصالات استفاده می شود. کامپوزیت FRP از ترکیب الیاف پلیمری و رزین تشکیل شده است. این کامپوزیت ها به چهار شکل مختلف هستند که الیاف شیشه و کربن از بقیه کاربرد بیشتری دارند.

این الیاف مقاومت برشی، فشاری، خمشی و کششی و همچنین سختی سازه و شکل پذیری آن را بالا می برد. در زمان کار با این الیاف ها نیازی به توقف کاربری سازه نیست. این روش به علت داشتن چگالی پایین موجب بالا رفتن وزن سازه بتنی و افزایش سطح مقطع عضو نخواهد شد.

 

استفاده از روش ژاکت بتنی

استفاده از ژاکت بتنی از دیگر روش هاو چگونگی مقاوم سازی سازه های بتنی است که برای مقاوم سازی اجزای سازه ای ضعیف مثل تیرها، ستون ها و فونداسیون کاربرد دارد. از مزایای این روش می توان به نیاز نداشتن به پوشش ضد حریق، وجود پیوستگی سریع اعضا و بالا رفتن ظرفیت باربری سازه در برابر بارهای ثقلی و جانبی اشاره کرد. از معایب آن نیز می توان افزایش ابعاد اعضا، افزایش وزن و نیاز به قالب بندی و استفاده نکردن از سازه در زمان اجرای مقاوم سازی و صرف هزینه و زمان زیاد را نام برد.

 

 روش و چگونگی مقاوم سازی سازه های بتنی

 

استفاده از روش ژاکت فولادی

مقاوم سازی با استفاده از ژاکت فولادی در سازه های بتنی متداول است که موجب بالا رفتن مقاومت برشی، خمشی و فشاری و همچنین شکل پذیری سازه می شود. اجرای این روش مقاوم سازی سازه های بتنی به این ترتیب است که ورق های فولادی به وسیله بولت به عضو آسیب دیده متصل می شود. این روش نسبت به استفاده از ژاکت بتنی دارای مزایایی مانند نیاز نداشتن به قالب بندی، افزایش ابعاد کم، افزایش وزن کمتر و سرعت اجرای بیشتر است. از معایب این روش نیز می توان به بالا بودن هزینه، مقاوم نبودن در مقابل حریق، نیاز به حجم زیاد گروت، خوردگی و زنگ زدگی آرماتور و همچنین امکان آسیب دیدن اعضای مورد مقاوم سازی اشاره کرد.

 

استفاده از بادبندها

 چگونگی مقاوم سازی سازه های بتنی با استفاده از بادبندها روشی بسیار کارآمد برای تحمل تکان های زلزله است. این شیوه مقاوم سازی علاوه بر بالا بردن مقاومت برشی و افزایش سختی موجب می شود که نیاز سازه به شکل پذیری کم شود. نیروهای وارد بر سازه از سقف به قاب ها و از قاب ها به بادبندها انتقال می یابد و به شکل نیروی فشاری و کششی در طول عضو در می آید. در صورتی که بادبند مقاومت کافی داشته باشد تا آخر وارد شدن نیروهای جانبی از خود مقاومت نشان می دهد و از خرابی تیرها و ستون ها و دیگر اعضای سازه جلوگیری می کند.

 

استفاده از دیوار برشی

در رابطه با موضوع چگونگی مقاوم سازی سازه های بتنی باید گفت که استفاده از دیوار برشی نیز یکی دیگر از روش های مقاوم سازی سازه های بتنی است که موجب افزایش سختی سازه می شود. این کار موجب بالا رفتن ظرفیت تحمل بار ثقلی و بالا رفتن تحمل نیروهای جانبی می شود. دیوارهای برشی نسبت به دیگر اعضای سازه مثل تیرها و ستون ها حجم بیشتری دارند و سختی آنها نیز بالا می رود. دیوارهای برشی نیروی وارد از زلزله را به خود جذب می کنند.

 

 آنچه که باید راجب چگونگی مقاوم سازی سازه های بتنی بدانید

 

ثبت نظر

ارسال