-تهران - کوی نصر - خیابان علالی غربی (پیروزی) -پلاک ۱۱۵- طبقه دوم - واحد۳ | تلفکس :۹ - ۸۸۴۸۶۷۷۸ | ۸۸۲۵۹۷۹۳ مشاوره رایگان : ۰۹۱۲۱۰۰۱۷۶۳

تلفکس :۹ - ۸۸۴۸۶۷۷۸ | ۸۸۲۵۹۷۹۳ مشاوره رایگان : ۰۹۱۲۱۰۰۱۷۶۳

مشاوره رایگان

۰۹۱۲۱۰۰۱۷۶۳

مقاوم سازی ساختمان ها با ژاکت بتنی

مقاوم سازی ساختمان ها با ژاکت بتنی

در صورتی که در روش مقاوم سازی ساختمان ها با ژاکت بتنی، روکش ها ستون را محصور کنند، انقباض بتن جدید به اصطکاک میان بتن قدیمی و جدید منجر می شود و به کاشت بولت نیاز نیست.

چهارشنبه 25 اردیبهشت 1398 ساعت 11:28

عمر ساختمان های بتنی در بسیاری از مواقع به چند دهه می رسد، اما این ساختمان ها ممکن است بر اثر حوادثی مانند زلزله، باد، خستگی و حضور عوامل خورنده دچار آسیب های شدید شوند. به همین دلیل ساختمان ها به مقاوم سازی نیاز پیدا می کنند. اصلاح موضعی اجزای سازه ای بتن مسلح با هدف بالا رفتن سختی و مقاومت از شیوه های مرسوم بهسازی لرزه ای است. مقاوم سازی ساختمان ها با ژاکت بتنی یکی از روش های متداول تقویت اعضای بتنی است که در ادامه توضیحاتی درباره آن آورده شده است.  

 

مقاوم سازی ساختمان ها با ژاکت بتنی

در روش مقاوم سازی ساختمان ها با ژاکت بتنی عناصری که ضعف باربری دارند با اضافه کردن میلگردهای طولی و اجرای برش گیر فولادی و قالب بندی و اجرای بتن ریزی مجدد بهسازی می شوند. مزیت این روش نسبت به سایر روش ها، کاربرد آن در تمام قسمت های سازه است. به عنوان مثال، مقاوم سازی فونداسیون با ژاکت فولادی امکان پذیر نیست یا کمتر می توان برای مقاوم سازی دیوار برشی از ژاکت فولادی استفاده کرد.

هدف از مقاوم سازی ساختمان ها با ژاکت بتنی کاهش قابلیت تغییر شکل اجزای ناکارآمد است. زیرا این اجزا در شرایط طراحی و مطابق واکنش های ساختمان به وضعیت حدی مشخص شده نخواهند رسید. وقتی اعضا آسیب شدید دیده باشند یا مقاومت لرزه ای آنها کافی نباشد، می توان از ژاکت های بتن آرمه استفاده کرد. ژاکت ها دور تا دور اجزا یا در یک طرف آنها به کار برده می شوند.

 

مقاوم سازی ساختمان

 

مزایای ژاکت بتنی

مزایای مقاوم سازی ساختمان ها با ژاکت بتنی عبارتند از:

  • همجنس بودن شیوه مقاوم سازی با عناصر نیازمند به مقاوم سازی
  • نیاز نداشتن به پوشش ضد حریق
  • تغییر نکردن مقدار خوردگی و زنگ زدگی اجزای مقاوم سازی شده
  • گزینه مناسب برای مقاوم سازی دیوارهای برشی و فونداسیون

 

معایب ژاکت بتنی

معایب مقاوم سازی ساختمان ها با ژاکت بتنی عبارتند از:

  • ایجاد تغییر در ابعاد اجزای مقاوم سازی شده و بیشتر شدن طول و عرض آن
  • بیشتر شدن ابعاد موجب تغییر در جانمایی عناصر مقاوم سازی شده در پلان معماری و در پی آن کوچک تر شدن فضاها و فاصله های مورد نیاز
  • افزایش سختی و مقاومت اجزا در اثر بزرگ شدن ابعاد و کنترل در خصوص تیر قوی و ستون ضعیف
  • مقاوم سازی ستون های بتنی در طبقه ها بدون در نظر گرفتن ستون های طبقه های پایین تر
  • اجرای پر دردسر و نیاز به کاشت آرماتور، اکیپ قالب بند، میلگرد بند و بتن ریز در زمان اجرا

 

اجرای مقاوم سازی ساختمان ها با ژاکت بتنی

 

اجرای مقاوم سازی ساختمان ها با ژاکت بتنی

مقاوم سازی ساختمان ها با ژاکت بتنی بهتر است با قالب و بتن خودتراکم اجرا شود. اما در صورتی که ژاکت بتنی ضخامت کمی داشته باشد، استفاده از روش بتن پاشی از بتن ریزی بهتر خواهد بود. در این شیوه بعد از بستن میلگردها به دور ستون، قالب بندی و بتن ریزی به شکل مرحله ای باید انجام شود. ارتفاع قالب در هر مرحله باید به شکلی باشد که بتن ریزی و تراکم آن ممکن باشد. بتن ریزی در بخش فوقانی زیر سقف دشوارترین بخش این روش است.  

برای مطمئن شدن از ترکیب بتن قدیمی و جدید باید سطح بتن قدیمی را با تیشه یا قلم مضرس کرد یا با چسب شیمیایی پوشاند. تجربه نشان داده است که زبر کردن سطح بتن برای ایجاد پیوستگی میان بتن قدیمی و جدید کافی به نظر می رسد. اما با کاشت آرماتور در فاصله 300 تا 500 میلی متری ترکیب شدن بتن قدیمی و جدید صورت می گیرد. 

در صورتی که در روش مقاوم سازی ساختمان ها با ژاکت بتنی، روکش ها ستون را محصور کنند، انقباض بتن جدید به اصطکاک میان بتن قدیمی و جدید منجر می شود و به کاشت بولت نیاز نیست.

 

مشخصات فنی ژاکت های بتنی

 

مشخصات فنی ژاکت های بتنی

برای مقاوم سازی ساختمان ها با ژاکت بتنی نیاز است که ژاکت های بتنی حداقل مشخصات فنی زیر را داشته باشند:

  • مقاومت مصالح جدید بیشتر یا مساوی مصالح قدیمی باشد.
  • در ستون هایی که به میلگرد اضافی نیاز ندارند، استفاده از چهار میلگرد طولی با قطر 16 میلی متر که با میلگردهای عرضی به قطر 8 میلی متر محصور شده باشند لازم است.
  • کمترین ضخامت ژاکت بتنی 100 میلی متر است.
  • کمترین قطر میلگردهای عرضی 8 میلی متر و بیشترین آن 14 میلی متر است. زاویه خم انتهای آنها 135 درجه است.
  • در مقاوم سازی ساختمان ها با ژاکت بتنی فاصله محور به محور میلگردهای عرضی از 200 میلی متر نباید بیشتر شود. فاصله آنها نباید از ضخامت روکش بیشتر شود.

 

هزینه مقاوم سازی ساختمان

 

هزینه مقاوم سازی ساختمان

هزینه مقاوم سازی ساختمان به روشی که از آن برای مقاوم سازی استفاده می شود وابسته است. به طور کل، تقویت ساختمان ها در مقابل زلزله به نوع ساختمان بستگی دارد. به عنوان مثال اضافه کردن بادبند در ساختمان های فولادی خیلی ساده است، در صورتی که در ساختمان های بتنی با مشکلاتی همراه خواهد بود. اضافه کردن دیوار برشی می تواند راهکار عملی بهتری برای ساختمان های بتنی باشد.

هر کدام از روش ها دارای مراحل مختلفی هستند که می تواند تعیین کننده هزینه مقاوم سازی ساختمان باشد. در مرحله اول معین کردن خصوصیات لرزه ای سازه است. کارفرما با پرداخت هزینه از متخصصان درخواست می کند که بررسی های لازم را انجام دهند. سپس میزان تقویت مورد نیاز باید مشخص شود. طرح مقدماتی با استفاده از اطلاعات به دست آمده آماده می شود.

در مرحله بعدی با بررسی های لازم درباره تکنیک های تقویت و امکانات موجود و در نظر داشتن هزینه مقاوم سازی ساختمان روش های مناسب پیشنهاد می شود. میزان مقاومت اضافه شده نیز باید تخمین زده شود. آرایش اعضایی که به ساختمان اضافه شده اند نیز از مراحل دیگر است که موجب اضافه شدن هزینه مقاوم سازی ساختمان می شود.  

هر تغییری در اسکلت ساختمان موجب تغییر ویژگی های رفتاری سازه می شود. در مرحله بعد باید میزان و راستای تغییرات تعیین شود. در نهایت سه راهکار مقاوم سازی ارائه می شود که هزینه مقاوم سازی ساختمان در هر روش برآورد شده است. پس از تأیید راهکار مورد نظر و در صورت لزوم اصلاح آن، اقدامات لازم برای اجرای آن صورت می گیرد.

 

مقاوم سازی با ژاکت بتنی

 

ثبت نظر

ارسال