09121001763

88259793

از 10 صبح تا 16

جستجو

ژاکت فلزی

ژاکت فلزی

ژاکت فولادی و ژاکت بتنی روش های مقاوم سازی هستند که در هر دو آن ها از ساز و کار مشابهی استفاده می شود. با این حال این دو روش در نحوه طراحی، اجرا و موارد دیگری با هم تفاوتهایی دارند. معمولا برای مقاوم سازی، ژاکت های فلزی بیشتر مورد استفاده قرار می گیرند زیرا محدودیت های اجرایی آن ها (از جمله راحتی اتصال آن ها به سازه موجود) کم تر می باشد . ژاکت فلزی یا فولادی از جمله روش های مقاوم سازی سازه هایی مانند تیر، ستون و دیوارهای برشی است. ژاکت فولادی یکی از روش های مقاوم سازی است که به کمک آن می توان المان های مورد نظر را تقویت نمود. از این روش برای سازه ها و ساختمان های بتنی و در بیشتر مواقع برای مقاوم کردن ستون استفاده می شود. از مهمترین علل استفاده از این روش، بالا بردن ظرفیت خمشی و برشی ستون ها، در نتیجه مقاومت کلی سازه است. برای کسب اطلاعات بیشتر در این زمینه، به شما پیشنهاد می کنیم تا در ادامه این مقاله ما را همراهی کنید.

ژاکت فلزی چه کاربردی در ساختمان سازی دارد؟

مقاوم کردن ساختمان و سازه های باربر در برابر نیرو های وارد بر آن یکی از نکاتی است که باید توسط مهندسین مورد توجه قرار گیرد. یکی از روش های کاربردی و بسیار مفید در این زمینه استفاده از ژاکت فلزی در سازه های بتنی است. این روش عملکرد ساختمان را در برابر زلزله، سیل و بسیاری از عوامل دیگر بهبود می بخشد. بدین طریق ساختمان مدت طولانی تری بدون هیچ گونه آسیبی دوام می آورد.

ژاکت های فولادی، با افزایش مقاومت و شکل پذیری سازه ها، سبب می شوند تا مقاطع تیر و ستون در نقاط آسیب دیده خود به واسطه ورق های فولادی تقویت شوند. این فلزات با محصور کردن بتن به افزایش مقاومت برشی، خمشی و فشاری آن کمک می کنند. بنابراین استفاده از این روش یکی از بهترین و در عین حال کم دردسر ترین روش ها برای بالا بردن استحکام و ایستایی ساختمان است.

جهت اجرای ژاکت فولادی بر روی سازه بتنی معمولا در چهار وجه المان، پلیت هایی و یا در چهارگوشه آن چهار نبشی قرار می دهند. ضخامت ورق پلیت ها و یا ضخامت نبشی ها با توجه به میزان بار انتخاب می شود. طول پلیت ها و نبشی ها نیز بر اساس بار وارده مشخص می شود.
ممکن است به صورت سرتاسری باشد و یا فواصلی در میان آن ها در نظر گرفته شود. سپس این نبش ها و یا پلیت ها با روش مناسب از جمله جوش و یا پیچ و با بهره گیری از المان واسط مناسب به هم اتصال می یابند.

در اکثر روش های ژاکت فلزی معمولا ژاکت فلزی و المان بتنی اتصالی با یکدیگر ندارند. اگرچه امکان ایجاد این اتصال به روش های مختلفی از جمله کاشت انکر وجود دارد. با این حال در روش های نوین امکان ایجاد اتصال میان ژاکت و المان بتنی با کمک رزین ایجاد شده است. البته این روش در سازه های متداول کاربرد چندانی ندارد و برای جبران عدم اتصال معمولا ژاکت با مقاومت بالاتری در نظر گرفته می شود.

مقاوم سازی| مقاوم سازی ساختمان|سازه|سازه بتنی|اجرای ژاکت فلزی در ستون ساختمان چگونه است؟

اجرای ژاکت فلزی در ستون ساختمان چگونه است؟

در این روش از ورق های فولادی برای این منظور استفاده می کنند. این ورق ها در ابعاد و اندازه های مشخص برش داده می شوند و دور تا دور ستون ها یا نواحی که ستون دچار آسیب شده است، توسط بولت ها به آن پیچ و مهره یا به اصطلاح رول بولت می شوند.

در صورتی که در روش مقاوم سازی ژاکت فلزی، از ورق های یکپارچه برای این منظور استفاده شود، در ابتدا باید حفره هایی در حد روزنه که به آن نیپل می گویند، برای تزریق به ورق های فلزی در نظر گفته شود. ایجاد نیپل روی این ورقه ها باید در فاصله های مشخص انجام شود.

بعد از مشخص شدن محل نیپل، تزریق گروت را از پشت صفحات و از پایین ترین نیپل شروع می کنند. این امر را تا بالاترین نیپل به ترتیب ادامه می دهند. با قرار دادن نشانگر شیلنگ شفاف در بالای این قالب ها از پر شدن این نیپل ها آگاه می شوند. برای این کار از تجهیزاتی به نام پمپ تزریق گروت استفاده می کنند.

همچنین از عملیات جوشکاری و چسب های مخصوص  اپوکسی نیز برای اتصال قطعات به یکدیگر استفاده می شود. با این حال چسب ها بسیار کاربرد کمی در اجرای این روش از مقاوم سازی ساختمان دارند. در بیشتر مواقع جوشکاری و پیچ و مهره برای اتصالات این روش کاربرد دارد.

ژاکت مورد نظر با افزایش دادن سطح مقطع قسمتی از بارها نیروهای وارد شده به ستون را تحمل می کند و رسیدن فشار به آن را کاهش می دهد. این روش با محصور کردن ستون یا سازه مورد نظر، ظرفیت باربری آن را با ایجاد تنش های چند محوره بالا می برد و از این طریق به سازه مورد نظر کمک می کند تا در برابر بارهای وارد بر آن ایستادگی کند.

مقاوم سازی با ژاکت فلزی با چه هدفی انجام می شود؟

در مطالب قبل عنوان کردیم که برای بالا بردن مقاومت کلی سازه و ساختمان از این روش استفاده می شود. با این حال موارد دیگری نیز وجود دارد که افراد موظف هستند تا از این روش استفاده کنند. دلایل دیگری مانند تغییر در مقررات ملی ساختمان و آیین نامه های موجود، تغییر در معماری بنا، ایجاد تغییرات سازه ای و غیره.

در ستون هایی که از آرماتورهای طولی و عرضی مناسبی استفاده نشده است در اثر فشار بارها یا ترک خوردگی، بتن مقاومت خود را از دست می دهد. در این حالت برای جلوگیری از کمانش آرماتورهای طولی ستون یا تیر ها از ژاکت فلزی استفاده می کنند. برای این کار و انتقال نیرو ها باید اتصالات به درستی بین این دو سازه انجام شود.

ژاکت فلزی با توجه به کاربری آن برای هر نوع سازه، ممکن است طراحی متفاوتی داشته باشد. زیرا هر سازه و کاربرد آن متفاوت است. بنابراین نیاز به محاسبات دقیق و مهندسی شده در این زمینه وجود دارد. نحوه اتصال این قطعات نیز ممکن است در هر سازه با دیگر سازه ها متفاوت باشد.

این روش همچنین در زمانی که نیاز به ایجاد سازه جدید و اتصال آن به المان قدیمی باشد نیز استفاده می شود. به عنوان نمونه زمانی که ارتفاع ستون در برخی از نواحی ساختمان بیشتر باشد و بخواهند المان یا سازه دیگر را به میانه آن اتصال دهند، از این روش استفاده می کنند.

مقاوم سازی| مقاوم سازی ساختمان|سازه|سازه بتنی|مقاوم سازی با ژاکت فلزی با چه هدفی انجام می شود؟

مزیت های مقاوم سازی ساختمان از طریق ژاکت فلزی چیست؟

ژاکت فولادی که در ساختمان و ستون های سازه ای اجرا می شود، مزیت های زیر را برای ساختمان به همراه دارد:

  • بر طرف کردن مشکلات سازه ها در ستون ها یا تیرهای آسیب دیده
  • عدم نیاز به هیچ گونه قالب بندی برای بتن ریزی مجدد
  • اجرای سریع و بدون دردسر در این روش مقاوم سازی
  • روشی کاربردی برای محصور کردن ستون های بتنی
  • نصب راحت همراه با تجهیزات کمتر
  • هزینه های مقرون به صرفه تر نسبت به روش های دیگر مقاوم سازی
  • بدون ایجاد مشکل در نما و ظاهر سازه از نظر معماری و زیبایی شناختی
  • امکان برطرف کردن مشکلات ایجاد شده در اتصالات
  • به وجود آوردن پیوستگی بین اعضای سازه ها
  • ایجاد باربری مرکزی ستون ها

مقاوم سازی| مقاوم سازی ساختمان|سازه|سازه بتنی|مقاوم سازی با ژاکت فولادی چه معایبی دارد

مقاوم سازی با ژاکت فولادی چه معایبی دارد؟

به طور کلی هر روشی که در ساختمان سازی مورد استفاده قرار می گیرد، ممکن است دارای معایبی نیز باشد. با این حال مزیت های این روش در حد بسیار بالایی قرار دارد. به گونه ای که معایب آن به چشم نمی آید. با این حال در ادامه این معایب را مورد بررسی قرار می دهیم.

۱.    در این روش از آنجایی که از فولاد استفاده می شود، باید از پوشش ضد زنگ روی آن استفاده کرد.

۲.    برای بالا بردن مقاومت حرارتی این فلزات پوشش‌های ضد حریق را روی آن ها پیاده می کنند. این امر می تواند در هزینه های اجرایی افزایش چشم گیری را ایجاد کند.

۳.    فولاد فلزی است که استفاده از آن در این روش می تواند برای کارفرما هزینه بردار باشد.

۴.    در زمان اجرای ژاکت فلزی باید از تزریق حجم بالایی از گروت در این سازه ها استفاده شود.

۵.    در این روش ابعاد سازه و ستون افزایش پیدا می کند. از این طریق وزن ساختمان بالاتر می رود.

۶.    با افزایش ابعاد سازه ها، از فضای داخلی کاسته می شود. این امر می تواند سبب نارضایتی افراد شود.

۷.    دیتیل ها اجرایی در این روش باید در ابتدا طراحی شوند و در نقشه اجرایی پیشنهاد شوند. با توجه به اینکه حجم جوشکاری در این روش بسیار بالا است، طرح مورد نظر باید به گونه ای باشد که نیاز به جوشکاری به حداقل برسد. به جای آن از روش رول بولت یا پیچ و مهره برای اتصالات استفاده می شود.

۸. محدودیت دیگری که در این روش وجود دارد در زمینه اجرای آن است. این قطعات فولادی باید بعد از تخریب سازه دورتادور آن را در بر گیرند. همچنین در طبقات و ارتفاعات بالا، اجرای این روش از طریق جوشکاری می تواند مشکل ساز باشد.

مقاوم سازی| مقاوم سازی ساختمان|سازه|سازه بتنی|در طراحی ژاکت فولادی از چه متریال هایی استفاده می شود؟

در طراحی ژاکت فولادی از چه متریال هایی استفاده می شود؟

ژاکت فولادی همانطور که از اسم آن مشخص است، پرکاربردترین سازه در آن پروفیل های فولادی است. همچنین از متریال های دیگری نظیر گروت سیمانی، چسب های اپوکسی، چسب های کاشت بولت، جوشکاری، پیچ و مهره نیز در این روش استفاده می شود.

با این حال بسته به طراحی ژاکت فلزی و دیتیل هایی که در اجرای آن به کار برده می شود ممکن است متریال های دیگری نیز در زمان اجرای آن ها مورد استفاده قرار گیرد.

اجرای ژاکت فولادی در ستون ها به چند روش انجام می شود؟

این روش در ساختمان سازی، برای بالا بردن مقاومت سازه های بتنی به خصوص ستون ها از چند طریق انجام می شود. با توجه به طراحی ساختمان و سازه، این روش می تواند به صورت دور پیچ، نواری v شکل یا موضعی انجام شود.

زمانی که تیر ها و ستون ساختمان بتنی به گونه ای به یکدیگر متصل شده باشند که فاصله خاموت ها در آنها رعایت نشده باشد، ورق های فولادی را در اطراف تیر و ستون قرار می دهند و از طریق جوشکاری این قطعات را به هم متصل می کنند.

همچنین برای متصل کردن این قطعات به تیر یا ستون باید از بولت ها برای این منظور استفاده شود. این امر بارهای خمشی و برشی سازه ها را به ورق های فولادی وارد می کند و از این طریق آن ها به زمین انتقال داده می شوند. این ورق ها در ژاکت فلزی علاوه بر محصور کردن بتن و جلوگیری از ایجاد فشار و خمش در میلگرد های ستون ها، از خرد شدن و ترک خوردن بتن نیز جلوگیری می کنند.

در سازه هایی که دارای ضعف در میلگرد های طولی و عرضی هستند نیز روش اتصال به همین صورت انجام می شود. تنها تفاوت آن در این است که این ورق ها در بالا و پایین سازه های بتنی و ستون ها نیز از طریق چسب های مخصوص اپوکسی، به تیر و پی ساختمان یا فونداسیون متصل می شوند. این امر سبب افزایش مقاومت فشاری بتن نیز می شود و از خمیدگی و کمانش آرماتورهای ضعیف جلوگیری می کند.

زمانی که هدف مقاوم سازی ستون ها، بالا بردن مقاومت برشی تیر یا جبران کردن کمبود خاموت ها در ستون ها باشد، از نوارهای فلزی به جای ورق های فلزی در این روش استفاده می شود. همچنین از این نوارها برای منتقل کردن نیروها و بارهای مهاربند بالایی به مهاربند زیرین استفاده های فراوانی می شود.

مقاوم سازی| مقاوم سازی ساختمان|سازه|سازه بتنی|اجرای ژاکت فولادی در ستون ها به چند روش انجام می شود؟

مقاوم سازی سازه تیرها چگونه انجام می شود؟

از آنجایی که مقاوم سازی ساختمان از طریق روش های متفاوتی انجام می شود، در ابتدا مهندسین باید طراحی مورد نظر را در زمینه اجرای روش مناسب برای این منظور انجام دهند. هر سازه ای با توجه به ویژگی هایی که دارد، ممکن است نیاز به روشی خاص برای مقاوم سازی داشته باشد.

با این حال استفاده از ژاکت فلزی برای این کار از دیگر روش های موجود، کاربردی تر است. اجرای این روش باید توسط نقشه های مهندسی شده و دقیق انجام شود. هر گونه خطا و اشتباه در نحوه اجرا و اتصال ورق های فولادی به ستون ها یا سازه های بتنی می تواند مقاومت خمشی، برشی و فشاری آنها را تحت تاثیر منفی قرار دهد. به همین دلیل دانستن جزئیات و تکمیل مقاوم سازی این روش از طریق مکانیسم های متفاوتی انجام می شود.

یکی از روش هایی که برای انتقال مناسب نیرو از سازه های قدیمی به جدید صورت می گیرد، تراشیدن سطح بتن های قدیمی و متصل کردن میلگرد های مورد نیاز از طریق جوشکاری به آرماتورهای قدیمی و جدید است.

در واقع اجرا کردن روکش های بتنی در هر وجه ستون، یکی از راه های کاربردی برای بالا بردن مقاومت سازه و تیر مورد نظر است.

اگر روکش های بتنی در سه وجه استفاده شوند، در این صورت ظرفیت خمشی و برشی تیر در برابر بارهای عمودی افزایش پیدا می کند. با این حال این روش برای بالا بردن مقاومت تیر در نزدیکی تکیه گاه بی تاثیر است. بنابراین تیر مورد نظر در برابر بارهایی که در اثر زلزله و سایر بلایای طبیعی دیگر به آن وارد می شود، مقاومت بالایی را نشان نخواهد داد.

روش های مقاوم سازی تکمیلی در صورتی موفقیت آمیز خواهند بود که خاموت ها از ضلع بالایی روکش های بتنی به درستی مهار شوند. اجرای قالب بندی در بالای تیر برای بتن ریزی امکان پذیر نیست. به همین دلیل باید از بتن پاشی در این نواحی استفاده کرد.

با توجه به مطالبی که در مورد ژاکت فلزی و روش های اجرای آن در ساختمان ذکر شد، می توان گفت که این روش یکی از مناسب ترین و بهترین شیوه های مقاوم سازی سازه های بتنی است. با توجه به اجرای راحت و مزیت های بسیاری که این روش دارد، از آن در ساختمان سازی استفاده های فراوانی می شود. از این طریق بارهای اضافی ساختمان به این سازه های فولادی منتقل می شود و از ایجاد خرابی و آسیب های دیگر در آن جلوگیری خواهد شد.

انصراف از نظر
فیلترها
Sort
display