0912-1001763

88259793

از 10 صبح تا 4

جستجو

مقاوم سازی لرزه ای به چه معنا است؟

مقاوم سازی لرزه ای به چه معنا است؟

بهسازی لرزه ای در درجه اول با هدف افزایش ایمنی سازه های موجود در هنگام وقوع زمین لرزه انجام می شود و یک کاربرد مؤثر از مهندسی سازه ایت. شاید از خود پرسیده باشید که مقاوم سازی لرزه ای به چه معنا است؟ در ادامه به تدریج به تعریف بهسازی لرزه ای و روش های انجام آن در انواع مختلف از سازه ها می پردازیم.

مقاوم سازی لرزه ای به چه معنا است؟

۱- بهسازی لرزه ای : 

بهسازی لرزه ای روش مقاوم سازی سازه ها اعم از قدیمی یا جدید، آسیب دیده یا آسیب ندیده است که مشخص شده در مقابل بارهای زلزله مقاومت لازم را ندارند و امکان فروپاشی آن ها در آینده وجود دارد. معمولاً سازه های آسیب پذیر در مقابل زمین لرزه به وسیله ژاکت های فولادی، ژاکت های بتنی، شبکه ای از فولادهای تقویتی گالوانیزه شده، دیوارهای تکیه گاهی جدید/ دیوارهای برشی بتنی، ورق هایی از فیبرهای پلیمری تقویت شده (FRP) ، بادبندهای فولادی و یا هر روش مناسب دیگر صورت می گیرد.

در واقع بهسازی زمانی صورت می گیرد که کمبود یا نقصی در ساختمان وجود داشته باشد. وقتی ساختمان به هر دلیلی آسیب ببیند یا احتمال آسیب دیدن آن به طور عام وجود داشته باشد، موضوع بهسازی مطرح می شود. ولی بهسازی لرزه ای برای زمانی است که کاهش احتمال آسیب پذیری و بروز نقص های کوچک یا بزرگ در ساختمان در اثر زلزله مورد نظر باشد. مقاوم سازی و بهسازی لرزه ای توسط افراد متخصص و مشاور مقاوم سازی ساختمان باید انجام شود.

۲-  گزیده ای از اقدامات مقاوم سازی مناسب

بررسی مناسب سازه موجود با استفاده از ابزار تحلیلی متنوع نیازمند این است که قسمت های ضعیف در سازه قبل از انجام عملیات بهسازی شناسایی شوند. این کار در انتخاب روش مقاوم سازی مناسب که باید در تطابق با جنبه های اقتصادی و ایمنی باشد نیز کمک کننده است. ساختمان هایی که در مناطق حساس به سرعت و شتاب قرار دارند، ممکن است در انجام بهسازی نیاز به اقدامات متفاوتی داشته باشند. گزینه های مناسب مقاوم سازی برای یک سازه ممکن است برای سازه دیگر با رفتار دینامیکی متفاوت گزینه های مناسبی نباشند.

ادامه مقاوم سازی لرزه ای به چه معنا است؟

پس از مقاوم سازی ممکن است سفتی سازه یک ساختمان به صورت قابل توجهی افزایش پیدا کند. در نتیجه ظرفیت باربری نسبت به قبل از بهسازی افزایش می یابد. افزایش سفتی سازه بستگی به نوع روش انجام شده در مقاوم سازی دارد.

اقدامات رایج در مقاوم سازی مثل ژاکت های بتنی/ فولادی و دیوارهای جدید به احتمال زیاد سفتی سازه را به طور چشم گیری افزایش می دهند، در نتیجه رفتار دینامیکی سازه تغییر می کند.

در چنین مواردی بهتر است که تجزیه و تحلیل سازه مقاوم سازی شده دوباره انجام شود. تکنیک های جدید در پوشاندن مانند پوشش های فیبرهای پلیمری تقویت شده (FRP ) ممکن است بهترین راه در مقاوم سازی ظرفیت سازه ها بدون ایجاد تغییر در سفتی آن ها باشد.

علاوه بر افزایش سفتی سازه، واکنش های عمده در روش های مرسوم مقاوم سازی می توانند مسیرهای باربر جدیدی را ایجاد کنند و باعث تراکم بارها در تراز فونداسیون شود، این اتفاق زمانی می افتد که در سازه هایی با قاب بتنی (RC ) دیوار برشی به عنوان بخشی از اقدامات مقاوم سازی، بین ستون ها قرار می گیرد.

در چنین مواردی فونداسیون ستون های مجاور به احتمال زیاد دچار تنش بیش از اندازه می شوند. انتخاب روش مقاوم سازی مناسب به منظور تحقق هدف بهسازی لرزه ای بهتر است به وسیله تجزیه و تحلیل مجدد شامل طراحی دوباره سازه صورت بگیرد که ممکن است انجام آن پس از آشنایی با روش مقاوم سازی ضرورت پیدا کند.

۳- اصول طراحی مقاوم سازی

اصول طراحی حتی در مورد مقاوم سازی همانند ساخت و سازهای جدید باید از چند عامل پیروی کند. به عنوان مثال به منظور داشتن همه مزایای شکل پذیری بالقوه اعضای RC مقاوم سازی شده، مطلوب است که از بیشتر بودن اثرات خمش نسبت به برش در مقاومت نهایی اطمینان حاصل شود.

شکست برشی به دلیل این که تا قبل از وقوع علائم هشدار دهنده ای ندارد از اتفاقات فاجعه بار محسوب می شود. بسیاری از تیرها و ستون های RC موجود در مقاومت برشی دچار کمبود هستند و نیاز به مقاوم سازی دارند.

نقص های برشی به چند دلیل از جمله تقویت ناکافی برش، کاهش سطح فولاد به علت خوردگی، افزایش میزان بار، وجود نقص هایی در اصول طراحی در دستورالعمل های قدیمی تر و نقص هایی در ساخت و ساز، رخ می دهند.

تا آنجا که امکان دارد باید اصول طراحی در مورد مقاوم سازی در راستای بهبود برش، خمش، ظرفیت شکل پذیری و محوری اعضای سازه و کل آن باشد. بسیاری از روش های موجود اینگونه به نظر می رسند که سبب افزایش ظرفیت برشی و تغییر شکل اعضای سازه ای می شوند.

افزایش ظرفیت خمشی نیز با استفاده از جزئیات مناسب و اصول طراحی درست قابل دستیابی است.

مقاوم سازی لرزه ای به چه معنا است؟1

آزمایش‌های غیر مخرب در بهسازی لرزه ای ساختمان:

آزمایش‌های غیرمخرب  به تمامی روش‌های بررسی گفته می‌شود که اجازه می‌دهند ارزیابی مشخصات و خصوصیات فنی و یا نقص در مصالح (فولادی، جوش، بتنی و بنایی) بدون نمونه‌برداری و ایجاد هر گونه اختلال در عملکرد سازه صورت بگیرد. وسایل این نوع آزمایش‌ها عمدتاً قابل حمل می باشد. در ارتباط با آزمایش‌های غیرمخرب باید توجه کنید که کار با دستگاه‌ها و تجهیزات مناسب در هر مورد توسط کارشناسانی با تجربه‌ی کافی در انجام صحیح آزمایش و تفسیر قابل اتکای نتایج انجام بگیرد.

آزمایش‌های مخرب‌ در بهسازی لرزه ای ساختمان:

آزمایش‌های مخرب با نمونه‌برداری از اعضا و یا اجزای سازه و انجام آزمایش در آزمایشگاه انجام می شود. نمونه‌برداری باید با پیش بینی تمهیدات لازم برای جلوگیری از بروز هر گونه ناپایداری در سازه از نقاطی باشد که تحت کمترین تنش قرار دارند و آن نقاط بعد از نمونه برداری سریعاً قابل ترمیم باشند.

با توجه به مشکلات اجرایی، خطرات احتمالی، زمان و هزینه‌ی انجام آزمایش‌های مخرب از یکسو و امکانات موجود برای انجام آزمایش‌های غیر مخرب از سوی دیگر، باید سعی شود تا حتی المقدور با انجام آزمایش‌های غیر مخرب و با استفاده از اسناد و مدارک مربوط، تعداد آزمایش‌های مخرب به حداقل ممکن تقلیل یابد.

تفاوت بهسازی لرزه ای با مقاوم سازی چیست؟

در بهسازی  لرزه ای  هدف این است که بتوان به طریقی ظرفیت سازه را با نیاز لرزه ایش برابر کرد.

در برخی موارد هم ظرفیت سازه را افرایش می دهیم تا با نیاز لرزه ای آن برابر شود. در واقع به این افزایش ظرفیت سازه مقاوم سازی گفته می شود.

مقاوم سازی می تواند با افزایش سختی ( افزودن مهاربند ، دیواربرشی و … ) و یا افرایش مقاومت (ژاکت بتنی و فولادی و … ) صورت بگیرد.

در برخی موارد هم می توان به جای آن که ظرفیت سازه را افزایش بدهیم تا به نیاز لرزه ای برسد، نیاز لرزه ای را کاهش دهیم تا به ظرفیت سازه برسد.

روش های کاهش نیاز لرزه ای سازه :

  • افزایش شکل پذیری
  • کاهش جرم
  • کاهش نامنظمی
  • و استفاده از تکنولوژی های نوین طرح لرزه ای مانند استفاده از جداسازی لرزه ای ، میراگرها و …

در نتیجه مقاوم سازی یکی از روش های بهسازی لرزه ای سازه است.

انصراف از نظر
فیلترها
Sort
display