رفتن به صفحه ی محتوا

آرشیو دسته بندی ها:مقالات

مقاوم سازی در برابر زلزله

مقاوم سازی ساختمان در برابر زلزله و بلایای طبیعی از کارهایی است که با توجه به قرار گرفتن ایران روی کمربند زلزله برای بسیاری از بناها و ساختمان ها لازم است. اما این که تشخیص داده شود که چه ساختمان هایی به مقاوم سازی نیاز دارند، خود داستانی دیگر است. روش هایی وجود دارند که نشان می دهند یک ساختمان مقاوم است یا به مقاوم سازی در برابر زلزله نیاز دارد. با توجه به این که در کشور ما بهبود نسبی در مقاومت ساختمان ها صورت گرفته است، اما همچنان عوامل غیر حرفه ای در ساخت و سازها مداخله دارند و باید به آنها توجه شود.

نشانه های تشخیص مقاوم سازی در برابر زلزله

برای تعیین این که یک ساختمان در برابر زلزله مقاوم است می توان تا حد زیادی به مسائلی که در ادامه آمده است دقت کرد. پس از آن است که می توان برای مقاوم سازی در برابر زلزله اقدام کرد.

  • بررسی نمای ظاهری ساختمان و داخل آن، البته به این نکته مهم باید توجه کرد که ظاهر ساختمان نباید موجب فریب دادن شما شود.
  • بعد از آن می توانید از مالک ساختمان درباره اسکلت ساختمان سؤال کنید. از او بخواهید یک کپی از نقشه های اجرایی تأیید شده به وسیله شهرداری را در اختیار شما بگذارد.
  • می توانید از یک فرد متخصص بخواهید که نقشه ساختمان را با ابعاد ساختمان مطابقت دهد. فرد متخصص ابتدا باید ابعاد ستون ها در نقشه را با ابعاد ستون ها در پایین ترین طبقه ساختمان مقایسه کند. در بقیه طبقات نیز این مقایسه باید انجام شود. نیاز نیست تمام ستون ها اندازه گیری شوند. دو تا سه ستون برای این کار کافی است.
  • در ساختمان های با اسکلت فلزی، اختلاف ابعاد ستون ها در نقشه و اجرا با لحاظ روکش گچی در ستون اجرا شده است. این اندازه نباید از ۲ سانتی متر در هر ضلع در اسکلت فلزی و ۵ سانتی متر در اسکلت بتنی بیشتر باشد. یعنی بدون محاسبه ضخامت گچ، ابعاد ستون ها در نقشه و در ساختمان باید یکی باشد.
  • بیشتر افراد به دنبال ساختمان های هستند که ستون کمتری در آنها باشد. اما مهندسان معتقدند که دهانه های بزرگ بدون ستون مقاطع بحرانی محسوب می شوند و از نخستین مکان هایی هستند که در برابر زلزله مقاومتی ندارند. مگر این که طرح و اجرای بسیار مستحکم و قابل اعتمادی داشته باشند.

 

مقاوم سازی در برابر زلزله

از دیگر نشانه های تشخیص مقاوم سازی در برابر زلزله

  • در صورتی که ساختمان بتنی است، سقف باید بررسی شود. به این نکته توجه کنید که در سقف در عرض ساختمان باید نیمی از ارتفاع تیرهای اصلی از سقف بیرون زده و قابل مشاهده باشد. اگر سقف به طور یکپارچه دیده شود و تیرهای عرضی قابل مشاهده نباشد، پس با ساختمان مقاومی سر و کار ندارید. در این موقع است که مقاوم سازی ساختمان باید انجام شود.
  • در سقف ساختمان های فلزی، به علت ظرافت بیشتر ممکن است تیرها دیده نشوند. اما برای آزمایش آنها چند بار روی کف بپرید، در صورتی که کف زیر پایتان بلرزد، ساختمان مقاومی را انتخاب نکرده اید.
  • در ساختمان هایی که به آسانسور مجهز هستند، باید به این نکته توجه شود که چهار طرف آسانسور باید دست کم یک ستون داشته باشد.
  • پیش از داخل شدن به هر ساختمانی به این نکته توجه داشته باشید که با ساختمان مجاور خود ۱۰ سانتی متر فاصله داشته باشد. ممکن است برای زیبایی نما این فاصله را پوشانده باشند، اما از پشت بام قابل مشاهده خواهد بود.
  • ساختمان های که عرض کمی دارند و طول آنها زیاد است و بیشتر از دو طبقه دارند، ایمن نیستند. ساختمان هایی که مربع شکل هستند و نسبت طول به عرض کمتری دارند، در برابر زلزله مقاوم تر هستند و ایمنی بیشتری دارند.
  • ساختمان هایی که پیش از سال ۱۳۸۷ ساخته شده اند نیاز به بررسی دارند. ساختمان های جدیدتر نسبت به مشابه خود در سال های گذشته از مقاومت بیشتری برخوردار هستند. البته این نکته به رعایت نکات فنی بستگی دارد.
  • ساختمان های گلی و آجری قدیمی یک یا چند طبقه با طاق ضربی (تیرآهن و آجر) مقاومتی در برابر زلزله ندارند. مقاوم سازی در برابر زلزله در باره این ساختمان ها کارساز نخواهد بود.

از موارد تشخیص مقاوم سازی در برابر زلزله

از دیگر مواردی که در یک ساختمان باید به آنها توجه شود، پی ساختمان و جوشکاری آن است که با بررسی قابل تشخیص نخواهد بود. پی ساختمان از اصلی ترین مسائل ساخت و ساز است. پی ساختمان باید به اندازه دقیق و حساب شده نسبت آب و سیمان درست شود. اما متأسفانه کارگران ساختمانی ممکن است این مورد را ساده بگیرند. همچنین، جوشکاری ساختمان باید به وسیله متخصص ها انجام شود. پایین بودن مقاومت بتن در سقف و پی ساختمان های فلزی و ساختمان های بتنی نیز یکی دیگر از مشکلات است.

ممکن است مطالب ذکر شده برای شناسایی مقاوم سازی در برابر زلزله کافی نباشد، اما باید توجه کرد که مقاومت ساختمان ها در مقابل زلزله یک امر نسبی است. با در نظر داشتن این موارد می توان درصد این نسبت را به نفع سلامت خود تغییر داد.

مقاوم سازی ساختمان با توجه به مقاومت در برابر زلزله

مقاوم سازی ساختمان به معنای بالا بردن مقاومت ساختمان در مقابل نیروهای وارده از جمله زلزله است. در واقع، یکی از موضوعات اصلی برای کاهش خطرپذیری ساختمان ها مقاوم سازی آنها است.

گسل های اصلی و فرعی زیادی در مناطق مختلف تهران هستند. خاک جنوب شهر تهران به علت وجود سفره های زیر زمینی سست است. به همین دلیل، در زمان وقوع زلزله سطح آب های زیر زمینی بالا می آید و بسیاری از ساختمان ها واژگون خواهند شد یا در زمین فرو می روند. در این صورت خطرات زیادی افرادی که در چنین خانه هایی زندگی می کنند را تهدید می کند.

در اینجا است که لزوم مقاوم سازی ساختمان ها برای افزایش پایداری ساختمان ها اهمیت می یابد. مقاوم سازی در برابر زلزله و دیگر بلایای طبیعی بعد از انجام بررسی لازم باید توسط افراد متخصص صورت گیرد. مقاوم سازی برخی از ساختمان ها به علت قدیمی بودن صرفه اقتصادی ندارد. بهتر است این ساختمان ها خراب شوند و دوباره از نو ساخته شوند. البته مسئله مقاوم سازی ساختمان همان طور که گفتیم به تمام ساختمان های قدیمی و جدید مربوط می شود.

 

مقاوم سازی در برابر زلزله

ادامه مطلب

طراحی سازه های فولادی

سازه های فولادی سازه هایی قاب بندی شده هستند. قاب در ساختمان وظیفه پایداری کل سازه و انتقال بارهای مرده، زنده، زلزله و برف را بر عهده دارد. در طراحی سازه های فولادی برای مقاوم سازی ساختمان هر جزئی که از مقطع فولادی باشد، به وسیله نرم افزارهای پیشرفته طراحی می شود. این اجزا تیرها، ستون ها، مهاربندها، سقف کامپوزییت ساده و عرشه فولادی و دیوارهای برشی فولادی را شامل می شود. هدف از طرح یک سازه تعیین پیکربندی، ابعاد و ویژگی های قطعات آن است.

شیوه های طراحی سازه های فولادی

طراحی سازه‌ های فولادی به سه روش زیر انجام می شود:

  • شیوه تنش مجاز یا الاستیک
  • شیوه مقاومت نهایی یا پلاستیک
  • شیوه طراحی حالات حدی

۱- شیوه تنش مجاز یا الاستیک

شیوه تنش مجاز یا الاستیک قدیمی ترین شیوه طراحی سازه های فولادی است. در این شیوه، تأثیرات کاهش احتمالی مقاومت اجزا و بالا رفتن احتمالی بارها با ضریب اطمینان و تنها در یک مرحله مد نظر است. در این روش اجزای سازه باید به شکلی طراحی شوند که تحت تأثیر بارهای مفروض بهره بردای تنش های محاسباتی در آنها از مقدار مجاز بیشتر نشود.

در این شیوه به اجزای سازه اجازه داده می شود در اثر بار وارد شده ناشی از بارگذاری از حد الاستیک خود بیرون بیایند و به حد پلاستیک یا خمیر خود برسند. همین مسئله موجب بالا رفتن مقاومت اجزا و پایین آمدن هزینه های ساخت می شود. این شیوه به علت نیاز به رعایت استانداردهای مصالح و افزایش کیفیت اجرا در ایران استفاده زیادی دارد.

۲- شیوه مقاومت نهایی یا پلاستیک

در طراحی سازه های فولادی با این شیوه، ایمنی در دو مرحله بالا رفتن بار به کمک ضرایب بار و کاهش مقاومت به کمک ضرایب کاهش مقاومت است. در شیوه ضرایب بار و مقاومت، طراحی اجزای سازه به شکلی است که مقاومت نهایی طرح و بیشترین ظرفیت باربری عضو در هر مقطع بزرگ تر یا برابر با تلاش های موجود در آن مقطع در اثر بارهای ضریب دار وارد بر سازه باشد. هر دو شیوه سادگی و پیچیدگی برابری از نظر ضوابط طراحی سازه دارند. با استفاده از این دو شیوه و مقایسه نتیجه آنها می توان از نتیجه طراحی که به سازه های سبک تر منجر می شود بهره برد.

 

طراحی سازه های فولادی

۳- شیوه طراحی حالات حدی

در شیوه طراحی حالات حدی بخشی از ضریب اطمینان در بارها و بخشی از ضرایب اطمینان در مقاومت ها تأثیر دارند. به این ترتیب، هم بارها بزرگ می شوند و هم مقاومت ها پایین می آیند. بی اطمینانی که در طراحی وجود دارد، از بارها و مقاومت ها ناشی می شود. در این شیوه می توان با توجه بیشتر نسبت به ضرایب اطمینان تصمیم گیری کرد. همچنین، به جای استفاده از یک ضریب اطمینان شکسته شده که ضرایب جزئی اطمینان نامیده می شوند، به کار می رود.

طراحی سازه های فولادی با توجه به عناصر فضاهای داخلی ساختمان

برگزیدن سیستم مناسب برای عناصر داخلی ساختمان به عوامل زیادی وابسته است. شیوه های زیر در ساخت سقف های متکی بر تیرهای فولادی استفاده می شوند:

  • دال بتنی درجا روی قالب مناسب
  • دال بتنی پیش ‌ساخته
  • عرشه فولادی با بتن درجا

ترکیب دال بتنی و تیر فولادی در هر سه روش انجام پذیر است و از نظر اقتصادی به صرفه تر نیز است. محافظت از بخش فولادی سقف در مقابل آتش سوزی باید در زمان اجرای سقف مد نظر باشد. با کار بردن سقف کاذب این کار را به خوبی انجام خواهد داد. در سازه های اسکلت فلزی دیوارهای بیرونی باربر نیستند. برای درست کردن این دیوارها با توجه به شرایط مصالح گوناگون به کار می رود.

محافظت از سازه های فولادی در برابر حوادث

محافظت از سازه های فولادی در برابر حوادثی مانند آتش سوزی و خوردگی باید با توجه به نوع سیستم آن انجام  شود. این مسئله موجب کاهش هزینه برای عایق بندی آتش سوزی و همچنین عایق صوتی سازه های فولادی می شود. هرچند عناصر داخل ساختمان مثل سقف و دیوارهای درونی و بیرونی در ساختمان در برابر آتش سوزی محافظت می کنند، اما تیرها و ستون های فلزی می توانند به شیوه مطلوب در میان اعضا قرار گیرند و در مقابل آتش سوزی مورد حفاظت قرار گیرند.

در غیر این صورت، از اسکلت فولادی ساختمان باید به شیوه مناسب محافظت شود. برای خوردگی سازه های فولادی باید از قطعات خارجی و اعضایی که در معرض رطوبت هوا هستند محافظت شود. به دلیل این که زنگ زدگی در قطعات درونی ساختمان فولادی با توجه به رطوبت کم هوا اتفاق نمی افتد.

ویژگی های صوتی یک ساختمان به خواص اعضای داخل آن مثل نوع سقف و سیستم دیوارهای جداکننده و تیغه ها بستگی دارد. در این میان، سیستم اسکلت باربر ساختمان نقش کمتری دارد. رفتار اسکلت یک ساختمان فولادی و بتنی با یک سیتسم فضاسازی داخلی مشابه شبیه هم است.

مقاوم سازی سازه های فولادی

اگر طراحی سازه های فولادی مناسب باشد و اجرای آنها دقیق صورت گیرد، از مقاومت و شکل پذیری خوبی برخوردار خواهند بود. اما با توجه به استفاده از نیروهای اجرایی غیر متخصص و ناشی و فرض های اشتباه ساخت سازه های فولادی ممکن است ایرادها و مشکلاتی داشته باشد. این مشکلات نیاز به مقاوم سازی دارند. سازه های فولادی بیشتر مواقع در اثر بارهای لرزه ای به علت کمانش موضعی صدمه می بینند و عملکرد مناسبی ندارند. یا به علت خوردگی به مقاوم سازی نیاز دارند.

شیوه های مقاوم سازی سازه های فولادی

  • مقاوم‌ سازی تیرهای فولادی تحت کمانش پیچشی جانبی با استفاده از FRP
  • استفاده از ژاکت بتنی
  • تقویت اتصالات و عناصر با به کار بردن ورق های مناسب
  • به وجود آوردن سختی در طبقه های دارای پتانسیل طبقه نرم
  • اضافه کردن ستون
  • اضافه کردن دیوار برشی
  • اضافه کردن میانقاب
  • اجرای دیوار باربر
  • اجرای دستک فشار و کششی برای مهار کنسول ها
  • اجرای تیر فرعی میان ستون ها

ساختمان های فولادی ضعیف در زمان زلزله دچار آسیب و حتی فرو ریزش می شوند. برای پیشگیری از فرو ریزش و آسیب های داخل ساختمان فولادی به مقاوم سازی نیاز است. استفاده از هر شیوه مقاوم سازی پس از انجام بررسی های لازم صورت می گیرد. متخصصان با توجه به مشکلات سازه بهترین شیوه با نتایج بالا و صرفه اقتصادی را در نظر می گیرند.

 

طراحی سازه های فولادی

ادامه مطلب

مقاوم سازی ستون های بتنی

ستون های بتنی سازه هایی به صورت عمودی هستند که از آنها برای انتقال و حمل بار ساختارهای فوقانی به ساختارهای زیرین استفاده می شود. ممکن است ستون ها وزن ساختاری را تحمل نکنند و فقط برای تزیین به کار روند. در قاب های مهاربندی شده ستون ها تحت بارهای محوری هستند و بارهای برشی و خمشی کمی به آنها تحمیل می شود. به همین دلیل، ستون ها عضو با باربری محوری هستند. در سازه ها با سیستم باربری خمشی، ستون ها بارهای خمشی و برشی قابل توجهی دارند که گاهی شکست و گسیختگی ستون ها از بارهای خمشی و برشی ناشی می شود. اما همچنان بار محوری بسیاری به اجزا وارد می شود. ستون ها ممکن است به مقاوم سازی نیاز داشته باشند. شیوه های مقاوم سازی ستون های بتنی به وسیله شرکت مقاوم سازی تشخیص داده می شوند.

 

انواع شیوه های مقاوم سازی ستون های بتنی

در سال های اخیر شیوه های تقویت ستون های متفاوت برای بهبود ظرفیت خمشی، برشی و شکل پذیری ستون ها به وسیله شرکت مقاوم سازی ارائه شده است. این شیوه های مقاوم سازی عبارتند از:

  • استفاده از ژاکت بتنی
  • استفاده از ژاکت فولادی
  • استفاده از FRP

 

مقاوم سازی ستون های بتنی با ژاکت بتنی

ژاکت بتنی متشکل از لایه ای از بتن، میلگردهای طولی و خاموت های بسته است. همچنین، مقاومت خمشی و برشی ستون ها را بالا می برد. روکش بتن آرمه در مواقعی استفاده می شود که شدت صدمات وارده به ستون ها زیاد باشد یا توان کافی در مقابل نیروهای جانبی را نداشته باشد. مقاوم سازی ستون های بتنی ژاکت بتنی می تواند دور تا دور ستون ها یا یک طرف آنها به کار رود.

کاربرد مطلوب طرح مقاوم سازی با ژاکت بتنی به پیوستگی آن با اجزا وابسته است. در صورتی که ضخامت ژاکت بتنی کم باشد، بالا رفتن سختی در ستون محسوس نخواهد بود. ژاکت بتنی ستون موجب بالا رفتن ابعاد ستون می شود که علاوه بر موضوعات معماری موجب بالا رفتن وزن ساختمان نیز می شود.

در مواردی عملکرد مرکب بتن قدیم و روکش فقط به وسیله چسبندگی میان آنها تأمین می شود که می توان برای به وجود آمدن اتصال محکم تر میان قفس قدیم و جدید از آرماتور Ω استفاده کرد که به میلگردهای قدیمی و جدید جوش شده اند.

 

مقاوم سازی ستون های بتنی

مقاوم سازی ستون های بتنی

در مقاوم سازی ستون های بتنی وقتی ابعاد ستون های مقاوم سازی شده بزرگ باشد و امکان دورگیری میلگردهای جدید به طور یک در میان وجود نداشته باشد، به کار بردن تنگ های متصل کننده برای پیشگیری از کمانش میلگردهای طولی لازم است. اگر ژاکت بتنی ستون ها فقط در بخشی از ستون ها اجرا شود، خاموت های قدیم باید دیده شوند و خاموت های جدید به آنها جوش داده شوند.

در صورتی که به هر دلیلی بالا رفتن ظرفیت برشی بدون بالا رفتن ظرفیت خمشی مد نظر باشد، پوشش استفاده شده ممکن است به سقف و تیرها وصل نباشد و در صورتی که بالا رفتن ظرفیت خمشی ستون ها مد نظر باشد، پوشش استفاده شده باید از سقف عبور کند. در این شیوه مقاوم سازی ستون های بتنی، در صورت مد نظر داشتن افزایش خمشی ستون ها آرماتورهای اضافه شده طولی باید در فونداسیون مهار شوند و به شکل پیوسته از درون سقف ها هم عبور کنند.

 

مقاوم سازی ستون های بتنی با ژاکت فولادی

محصور کردن ستون های بتنی با ژاکت فولادی از سایر روش های مقاوم سازی ستون های بتنی که توسط شرکت مقاوم سازی توصیه می شود. در این شیوه، افزایش کمی در ابعاد و وزن ستون ایجاد خواهد شد. تأثیرگذار بودن این شیوه به سختی مناسب ژاکت فولادی در برابر تغییر شکل های جانبی بتن وابسته است.

ورق های فولادی ژاکت در همه قسمت های طولی به هم جوش داده می شوند و فضای کم میان ژاکت و ستون به وسیله ملات منبسط شونده پر می شود. برای بهبود عملکرد این مجموعه می توان از کاشت میلگرد به منظور انتقال برش میان ورق و بتن استفاده کرد. به کار بردن ژاکت فولادی می تواند روشی موقتی برای بهسازی ستون هایی باشد که بعد از زلزله آسیب دیده اند.

استفاده از ژاکت فولادی مقاومت برشی و تا حدی دورگیری ستون ها را بالا می برد. اگر پیوستگی میان ژاکت های فولادی ستون ها در طبقه های مختلف نباشد، ظرفیت نیروی محوری ستون ها بالا نمی رود. تا وقتی امکان اتصال ورق های ژاکت فولادی به فونداسیون وجود نداشته باشد و پیوستگی میان ژاکت فولادی طبقه های مختلف را از بین دال به وجود آورد، مقاومت خمشی ستون افزوده نمی شود.

 

مقاوم سازی ستون های بتنی

مقاوم سازی ستون های بتنی

ژاکت های فولادی مستطیل و مربع شکل به تنهایی برای تقویت ستون ها به کار نمی روند. تأثیرگذاری این ژاکت ها در اصل بالا بردن مقاومت برشی در ستون ها است. ستون های تقویت شده برای بهبود مقاومت برشی به افزایش شکل پذیری خمشی نیاز دارند که در ژاکت های مستطیلی فقط در گوشه های مقطع به وجود می آید. دلیل آن نیز مقاومت پایین این نوع ژاکت ها در مقابل انبساط جانبی هسته بتنی است.

برای بهبود رفتار خمشی ژاکت فولادی مستطیلی، سخت کننده را در ارتفاع ستون به کار می برند. ژاکت فولادی با سخت کننده بیشتر محصور می شود و جلوی تورم آن را می گیرد. ژاکت های فولادی و سخت کننده ها بر طبق تأمین ظرفیت شکل پذیری خمشی ستون ها طراحی می شوند. ضخامت سخت کننده ها نیز نقش مهمی در بالا بردن ظرفیت برشی ستون ها دارد. یعنی با بالا رفتن ضخامت سخت کننده ظرفیت برشی و سختی ستون ها نیز بالا می رود. بهتر است ضخامت سخت کننده ها از ضخامت ژاکت فولادی بیشتر باشد.

 

مقاوم سازی ستون های بتنی با الیاف FRP

مقاوم سازی با استفاده از مصالح کامپوزیتی FRP شیوه ای تقریباً جدید که توسط شرکت مقاوم سازی اجرا می شود. مصالح FRP خواص مطلوبی دارند که از آن جمله می توان مقاومت کششی بالا و ضخامت و وزن کم آنها را نام برد. در مقاوم سازی ستون های بتنی استفاده از FRP با بالا بردن ظرفیت برشی ستون، مود گسیختگی آن را از حالت برشی به خمشی عوض می کند و بر شکل پذیری آن می افزاید.

به منظور محصور کردن اجزای بتنی، راستای الیاف کربن تک جهته باید تا حد امکان عمود بر محور طولی اجزا باشد. در این حالت، الیاف حلقوی شبیه تنگ های بسته یا خاموت های مارپیچی فولادی عمل می کنند. برای محاسبه مقاومت فشاری محوری اجزا بهتر است از سهم الیاف موازی با راستای طولی آن صرف نظر کرد.

 

 

ادامه مطلب

سازه های بتنی و مسایل مربوط به آن

سازه های بتنی سازه هایی هستند که در ساخت آنها از بتن یا بتن آرمه که ترکیبی از سیمان، شن، ماسه و پولاد است به کار می رود. یک سازه بتنی ساختمانی است که در ستون ها، شاه تیرها و پی آنها از بتن استفاده شده است. امروزه سازه‌های بسیاری در شکل‌ها و کاربردهای مختلف از بتن درست می شوند. در مقاوم سازی سازه های بتنی هدف از طراحی یک سازه تأمین ایمنی در برابر فروریختگی و تضمین عملکرد مناسب در زمان استفاده از آن است. به همین دلیل بتن در ساخت سازه‌ها به کار برده می شود.در این مقاله ما قصد داریم شما را با سازه های بتنی و مسایل مربوط به آن بیشتر آشنا سازیم.

 

طراحی سازه های بتنی و مسایل مربوط به آن

سازه‌های بتنی به سه شکل ساخته می شوند:

  • شیوه تنش مجاز
  • شیوه مقاومت نهایی
  • شیوه طراحی بر مبنای حالات حدی

 

شیوه تنش مجاز برای ساخت و عوامل ضعف  سازه های بتنی و مسایل مربوط به آن

 

به این شیوه تنش بهره برداری و تنش بار سرویس هم گفته می شود. نخستین شیوه ای است که برای طراحی سازه‌های بتنی به کار می رود. در این شیوه یک سازه طوری طراحی می شود که تنش‌های ناشی از تأثیر بارهای بهره برداری که به کمک تئوری‌های خطی مکانیک جامدات محاسبه می شوند، از حد مجاز تنش‌ها بیشتر نشوند. این بارها عبارتند از بار زنده، بار مرده، بار برف و بار زلزله.

 

شیوه مقاومت نهایی برای ساخت  سازه های بتنی و مسایل مربوط به آن

 

به این شیوه طراحی بر مبنای مقاومت نیز گفته می شود. این شیوه نتیجه مطالعات روی رفتار غیر خطی بتن و تحلیل دقیق مسئله ایمنی در سازه های بتنی است. بار بهره برداری توسط ضریبی به نام ضریب بار افزوده می شود. بار حاصل را بار ضریب دار یا بار نهایی می گویند.

در سازه های بتنی و مسایل مربوط به آن  وقتی بارهای ضریب دار بر سازه اعمال می شود، به کمک شیوه های خطی آنالیز سازه ها نیروی درونی مقاطع مورد محاسبه قرار می گیرد. به این نیروی درونی مقاومت لازم می گویند. مقاومت خمشی، برشی، پیچشی و بار محوری مقاومت لازم در یک مقطع هستند. مقاومت طراحی برای هر مقطع، حاصل ضرب مقاومت اسمی در ضریبی کوچک تر از واحد به نام ضریب کاهش مقاومت به دست می آید. مقاومت اسمی بیشترین مقاومتی است که مقطع پیش از هم گسیختگی بروز می دهد. مقاومت خمشی، برشی، پیچشی و بار محوری مقاومت اسمی یک مقطع را شامل می شوند. ‌طراحی مقطع به شکلی است که مقاومت لازم از مقاومت طراحی کمتر باشد.

شیوه طراحی بر مبنای حالات حدی برای ساخت  سازه های بتنی و مسایل مربوط به آن

برای کامل شدن شیوه مقاومت نهایی به خصوص از نظر نحوه منظور کردن ایمنی، شیوه طراحی بر مبنای حالات حدی شکل گرفت. این شیوه از نظر اصول محاسبات مرتبط به مقاومت شبیه شیوه طراحی بر مبنای مقاومت است. تفاوت اصلی آن با شیوه پیشین، در نحوه ارزیابی منطقی تر ظرفیت باربری و احتمال ایمنی اجزا است. در این شیوه نیازهای طراحی با تعیین حالات حدی مشخص می شوند. منظور از حالات حدی شرایطی است که سازه توان تأمین خواسته های طرح را ندارد. طراحی سازه با در نظر داشتن حالت حدی نهایی، حالت حدی تغییر شکل و ‌حالت حدی ترک خوردگی یا باز شدن ترک ‌ها انجام می شود.

دلایل مقاوم سازی  سازه های بتنی و مسایل مربوط به آن

بسیاری از سازه های بتنی به دلایل متفاوتی مانند خطاهای حین طراحی یا ساخت، تغییر کاربری سازه و از دست رفتن قسمتی از ظرفیت سازه به دلیل خوردگی میلگردهای فولادی به مقاوم سازی نیاز می یابند. پیدا کردن یک راه حل مناسب برای مقاوم سازی سازه های بتنی و ارتقای ظرفیت باربری آن ها همواره دغدغه طراحان سازه ها بوده است.

سازه های بتنی و مسایل مربوط به آن  بر حسب محاسبات دقیق و روابط شکل پذیری طراحی شوند، در نهایت ساختمان های خوبی از آب در خواهند آمد. ولی کیفیت ساخت در برخی سازه ها نا مناسب است که دلایل مختلفی دارد.

 

سازه های بتنی و مسایل مربوط به آن

عوامل ضعف سازه های بتنی و نیاز به مقاوم سازی

برای مقاوم سازی سازه های بتنی بی شک شناخت گونه های خسارت در ساختمان های بتنی از اهمیت برخوردار است.

  • کیفیت بد بتن
  • آرماتور گذاری نامناسب
  • اجرای بد بتن ریزی
  • مصالح نا مرغوب
  • خطاهای طراحی و اجرایی
  • افزایش بار سازه
  • تأثیر شرایط محیطی مخرب
  • خطر زلزله

 

انواع مختلف ضعف  سازه های بتنی و مسایل مربوط به آن

  • به وجود آمدن ترک های مورب در هسته بتن
  • ورقه ورقه شدن هسته مرکزی بتن در ترک های مورب رفت و برگشتی در اثر زلزله
  • جدا شدن پوشش بتن
  • کنده شدن تنگ ها و خاموت ها و بیرون آمدن از جاهای خود
  • شکست برشی عناصر کوتاه یا آن ها که به اطراف متصل شده اند و طول مؤثر آزاد آنها کم است
  • به وجود آمدن کمانش در آرماتورهای طولی
  • بیرون آمدن میلگردها از جاهای اولیه و در رفتن به نواحی تنش های متناوب زیاد
  • گسیخته شدن دال های بتن آرمه در کناره های غیر ممتد
  • ترک های مورب در دیوار برشی به ویژه به شکل متمرکز در اطراف بازشوها
  • به وجود آمدن ترک برشی در محل گره ها و اتصال تیر ستون

 

سازه های بتنی و مسایل مربوط به آن

 

بتن از مصالحی است که مقاومت فشاری مناسب و مقاومت کششی کمی دارد. اگر عضو بتنی بدون میلگرد باشد، با اعمال بار در آن ترک خوردگی به وجود می آید. این ترک خوردگی در نهایت موجب تخریب عضو می شود. گسیخته شدن بتن فقط به شکل ترد و ناگهانی است. در بتن مسلح با به کار بردن آرماتورهای تقویت کششی این مشکل بر طرف می شود. این موضوع از نقطه ضعف های سازه های بتنی مسلح و پیچیدگی آن در مقاوم سازی سازه های بتنی است.

ارزیابی و انتخاب مصالح تعمیری کار دشواری است. تعداد بیشماری مصالح تعمیری و تقویتی و مقاوم سازی وجود دارند که موجب رشد و توسع روش های مقاوم سازی شده اند. مقاوم سازی با ژاکت بتنی و ژاکت فولادی، مقاوم سازی با دیوار برشی فولادی، مقاوم سازی با استفاده از مهاربندهای فولادی، مقاوم سازی با استفاده از میان قاب های صفحه ای بتنی یا بنایی و مقاوم سازی با الیاف frp از رایج ترین شیوه های مقاوم سازی سازه های بتنی هستند.

در سازه های بتنی و مسایل مربوط به آن  یکی از معمول ترین روش های مقاوم سازی استفاده از frp است. از این شیوه امروزه در مقاوم سازی بسیاری از ساختمان با مصالح مختلف استفاده می شود. frp مزایای زیادی دارد. به همین دلیل است که روز به روز استفاده از آن بیشتر می شود.

 

 

 

ادامه مطلب

نصب و اجرای مصالح frp

استفاده از انواع الیاف پلیمری از شیوه های مقاوم سازی ساختمان با frp است. اصطلاح frp به معنای فیبرهای پلیمری تقویت شده است. در واقع، ماده ای کامپوزیتی است که از ترکیب پلیمر تقویت شده ماتریس با الیاف ساخته می شود. به طور معمول، در ساخت آن الیاف فایبر گلاس یا شیشه را به کار می برند. از انواع دیگر این الیاف می توان کربن، آرامید و بازالت را نام برد. هر ماده کامپوزیتی کاربرد مخصوصی دارد. بنابراین، از چند نوع ماتریس درست می شود. مانند پلی استر، وینیل و اپوکسی که بسته به نوع محصول انتخابی به وسیله مشتری با رزین و الیاف ترکیب می شود. نصب و اجرای مصالح frp به روش های مختلف انجام می شود.

مراحل نصب و اجرای مصالح frp 

مقاوم سازی ساختمان با frp با روش های دستی، روش دورپیچی یا دستگاه مکانیزه قابل نصب و اجرا است. از دیگر روش های نصب و اجرای مصالح frp نیز می توان استفاده از دستگاه آغشته ساز الیاف، عمل آوری سریع در محل اجرا یا شیوه تزریق رزین بدون حفاری را نام برد.

مراحل نصب و اجرای مصالح frp عبارتند از:

  • پیش از هر گونه اقدامی در جهت تقویت با frp باید در صورت لزوم بتن تخریب شده را جدا کرد. وقتی آرماتور خرد شده دیده شد، اقدام های مربوط به ترمیم یا تعویض آن باید انجام شود. بعد هم باید با مصالح یکنواخت سطح آن ها را پوشاند.
  • بعد از تعمیر قسمت آسیب دیده، سطح آن باید به طور کامل صاف شود. نامنظمی ها و زوایای تند گوشه ها باید با ماسه پاشی، ماله و فشار آب یا ساب به حالت گرد در آیند.
  • برای بالا بردن چسبندگی و پیشگیری از جدایی ورقه frp از لایه چسب یا رزین اپوکسی میان بتن و ورقه، با غلتک یک لایه اپوکسی frp با لزجت پایین را به شکل موضعی به عنوان پرایمر روی سطح مورد نظر می کشند.
  • برای پر کردن جاهای خالی در محل های لازم از یک لایه چسب frp با ویسکوزیته بالا استفاده می شود. چسبندگی مطلوب الیاف یا لمینت frp با اجرای مستقیم مصالح ترمیم روی لایه زیری که به طور صحیح آماده شده به دست می آید.
  • ورقه frp طبق خصوصیات و جزئیات ارائه شده روی یک سطح تمیز که هیچ آلودگی، ناصافی و چسبی نداشته باشد، برش زده می شود.

ادامه مراحل نصب و اجرای مصالح frp

  • در پروژه های عظیم مقاوم سازی ساختمان با frp،ورقه ها با دستگاه های گرداننده ویژه در کارخانه اشباع می شوند و لایه اپوکسی یا ماتریس رزین به آن ها افزوده می شود. سپس تنها باید در محل مورد نظر چسبانده شوند. اما در پروژه های کوچک تر frp در کارگاه رزین روی سطح مورد نظر مالیده می شود و بعد از آن ورقه frp خشک و بدون چسب روی سطح بتن چسبانده می شود.
  • در این مرحله از نصب و اجرای مصالح frp، الیاف را بدون هیچ آلودگی و حباب هوا به شکل صاف و مستقیم می چسبانند.
  • در زمان عمل آوری دو تا شش ساعت بسته به شرایط، سطح مقاوم سازی شده با frp مورد کنترل قرار می گیرد تا هیچ حبابی میان frp و بتن ایجاد نشده باشد. همچنین، از نظر وجود خم شدگی یا بیرون زدگی نیز چک می شوند.
  • گزارش هایی که از کنترل کیفیت تهیه شده اند حفظ می شوند تا از نصب و اجرای مصالح frpبا موفقیت اطمینان حاصل شود.
  • بعد از پایان تمام مراحل، ورقه های frp برای حفاظت و نگهداری از زیبایی ساختمان با یک لایه بتن رویین یا یک ماده دیگر پوشانده می شوند.

 

نصب و اجرای مصالح frp

اجرای frp برای مقاوم سازی ساختمان

قبل از اجرای frp، بتن های سست باید از سطح بتن پاک شوند. روی سطح بتن نباید هیچ گونه رنگ، عایق، چربی یا پلاستری وجود داشته باشد. برای تمیز کردن سطح بتن استفاده از ساب زدن با دستگاه فرز یا سند بلاست رایج است.

ساب زدن تا آن جا ادامه پیدا می کند که شیره بتن زدوده شود و سنگدانه های بتن به چشم بیایند. بعد از اتمام ساب زدن، اگر لازم باشد که سطح بتن ترمیم شود، باید قبل از نصب و اجرای مصالح frp سطح بتن با مواد مناسب مورد ترمیم قرار گیرد. سطح بتن باید به وسیله پمپ هوا یا برس پاک شود. اگر از لمینت frp استفاده می شود، سطح نوارها باید با پارچه به مواد ویژه ای آغشته شوند.

در صورت سرد بودن هوا، قبل از نصب frp سطح بتن باید گرم شود. بعد از نصب frp نیز رزین باید تا حدی گرم شود که دمای آن پایین تر از ۱۰ درجه سانتی گراد نباشد. این دما کمترین دما برای عمل آوری رزین است. سطح بتن نیز نباید برای مقاوم سازی ساختمان با frp مرطوب باشد.

نکاتی درباره نصب و اجرای مصالح frp 

بعد از نصب و اجرای مصالح frp انجام تست Pull Off لازم است. این تست باید در فاصله کمی پس از نصب انجام شود. با این تست می توان از عملکرد مطلوب frp مطمئن شد. نتایج به دست آمده از این تست نشان می دهد که کیفیت مصالح و نصب آن چطور بوده است و بر اساس آن می توان نسبت به قبول یا رد نصب و اجرای مصالح frp اقداماتی انجام داد. برای مطمئن شدن از ویژگی های مکانیکی مصالح frp می توان از تست کشش الیاف frp و رزین استفاده کرد.

Frp به علت داشتن مقاومت مکانیکی شناخته و به علت خاصیت ضد خوردگی اش انتخاب می شود. وزن کمی که دارد آن را بسیار کاربردی کرده است. در ضمن، به هر شکلی تغییر می یاید و چسبندگی بالایی نیز دارد.

از مزایای نصب و اجرای مصالح frp

  • مصالح frp به آسانی تعمیر می شوند و بعد از نصب به نگهداری خاصی نیاز ندارند.
  • Frp پایداری مکانیکی اولیه و نهایی خیلی زیادی دارد.
  • در برابر آب دریا و آب های سولفاتی مقاوم است. البته یکی از بهترین خصوصیات آن این است که دوستدار محیط زیست است که امروزه از اهمیت ویژه ای برخوردار است.
  • مصالح frp برای زیرسازی ستون ها، تیرها و دال ها قابل استفاده اند. از آن ها می توان به عنوان عایق نیز استفاده کرد.
  • این مصالح را می توان برای جایگزین کردن میلگردهای خراب، بالا بردن شکل پذیری ستون ها، بالا بردن تحمل مکانیکی سازه و بالا بردن مقاومت ساختمان به کار برد.

 

نصب و اجرای مصالح frp

ادامه مطلب

مقاوم سازی ساختمان های فولادی

در صورتی که ساختمان های فولادی طراحی مناسب و اجرای دقیق داشته باشند، مقاومت و شکل پذیری آنها نیز مطلوب خواهد بود. اما اگر از نیروهای متخصص برای این کار استفاده نشود یا اشتباهاتی در زمان ساخت صورت گیرد، به مقاوم سازی نیاز خواهند داشت. ساختمان های فولادی بیشتر مواقع در اثر بارهای لرزه ای به علت کمانش موضعی صدمه می بینند و همین امر موجب می شود که عملکرد خوبی نداشته باشند. این ساختمان ها ممکن است در اثر خوردگی به مقاوم سازی نیاز داشته باشند. مقاوم سازی ساختمان های فولادی روش های مختلفی دارد.

روش های مقاوم سازی ساختمان های فولادی و تیرهای فولادی

تیرها در سازه های فولادی نقش اعضای خمشی را دارند. در مسائل خمشی بخشی از مقطع تحت فشار است، به همین دلیل خطر کمانش در این قسمت وجود دارد. در این بخش دو حالت کمانش اتفاق می افتد.
در حالت نخست، بال یا جان مقطع به صورت جدا و موضعی کمانش دارد.
در حالت دوم، ممکن است کمانش کلی برای بخش فشاری مقطع اتفاق بیافتد. مشخصات هندسی مقطع و فاصله تکیه گاهی یا مهاربندی جانبی در پیشگیری از ایجاد کمانش نقش تعیین کننده ای دارند.

مقاوم سازی ساختمان های فولادی 

اگر ویژگی های ابعادی نیم رخ در طراحی اعضای خمشی به شکلی باشد که نسبت عرض به ضخامت اجزای طراحی پایین تر باشد و شرایط فشردگی را برآورده نکند، بال یا جان مقطع به ناپایداری موضعی گرفتار می شود و در نهایت کمانش می کند. در این حالت عضو قابلیت باربری خود را نخواهد داشت.

در مقاوم سازی ساختمان های فولادی، اگر طول تیر در فاصله میان دو تکیه گاه جانبی از یک حدی بیشتر شود یا در فاصله ای مناسب تکیه گاه جانبی نداشته باشد، پیش از این که تنش های خمشی در تیر به نقطه تسلیم برسند، بال فشاری تیر ناپایدار و تخریب می شود.

این تخریب که به شکل ناگهانی است و در اثر بالا رفتن تنش فشاری در بال به وسیله خمش تیر از یک سو و خمش جانبی تیر به وسیله نگهداری نشدن آن و چرخش تیر به شکل ترکیبی از پیچش خالص از سوی دیگر ایجاد می شود را کمانش پیچشی جانبی تیر می نامند.

 

مقاوم سازی ساختمان های فولادی

 

روش های مقاوم سازی ساختمان های فولادی و تیرهای فولادی

در زمان طراحی اجزای خمشی، تمام ضوابط آئین نامه ای باید به وسلیه متخصصان لحاظ شود. مقطع نهایی از هر نظر ایمن طراحی می شود تا امکان وقوع کمانش پیچشی جانبی تیرهای فولادی کمتر شود. با این حال ممکن است در طی بهره برداری از سازه اتفاقاتی بیافتد که کفایت مقطع را به خطر بیاندازد.

از این موارد می توان به وجود ضعف و اشکال در اجرای سازه، تغییر کاربری، آسیب دیدگی در اثر بلایای طبیعی و اعمال بارهایی بیشتر از بارگذاری پیش بینی شده اشاره کرد. در این موارد، باید از یکی از روش های مقاوم سازی ساختمان های فولادی استفاده شود.

روشهای مقاوم سازی ساختمان های فولادی در گذشته : 

از شیوه های مرسوم مقاوم سازی ساختمان فولادی و تقویت تیر فولادی در گذشته، می توان به اتصال ورق های فولادی اضافی با پیچ یا جوش به مقطع استفاده کرد. این شیوه با توجه به سنگینی صفحه ها و انعطاف پذیر نبودن آنها دشواری هایی را ایجاد خواهد کرد. اتصال ورق های اضافی با جوش هم موجب بالا رفتن تنش پسماند به عضو می شود.

مقاوم سازی ساختمان های فولادی با استفاده از FRP

معایب و مشکلات استفاده از روش های مقاوم سازی ساختمان های فولادی موجب شده است که مهندسان و متخصصان در پی راه کارهای جدید باشند تا بتوانند علاوه بر جبران ضعف عضو فولادی، از سایر جوانب دیگر مانند وزن، مقاومت، راحتی کاربرد و طول عمر نیز عملکرد خوبی داشته باشد.

پیشرفت علم و تکنولوژی در دستیابی به ساخت مصالح نوین کمک کرده است. مقاوم سازی ساختمان های فولادی با کامپوزیت های پلیمری تقویت شده با الیاف FRP روشی مدرن و کارآمد در سال های اخیر بوده است.

ویژگیهای الیاف FRP : 

ویژگی های فیزیکی و مکانیکی این الیاف همراه با مزایای دیگری که دارد آن را برای مقاوم سازی ساختمان های فولادی مناسب کرده است. از مهم ترین ویژگی های این الیاف می توان به داشتن رفتار الاستیک خطی پیش از شکست ترد، مقاومت نسبت به وزن بالا، مقاومت در مقابل اثرات محیطی، اجرای ساده، دسترسی نامحدود در اندازه و شکل و همچنین عایق بودن آن اشاره کرد.

مقاوم سازی ساختمان های فولادی با استفاده از FRP

برای مقاوم سازی ساختمان های فولادی با استفاده از FRP، الیاف FRP روی اجزای سطع مقطع تیر فولادی گذاشته می شود که به این ترتیب موجب مهاربندی در برابر کمانش موضعی خواهد شد. با توجه به نوع سطح مقطعی که عضو دارد، وضعیت تکیه گاهی و ویژگی های ابعادی بال و جان مقطع می توان چیدمان های متفاوتی را برای جانمایی در مقطع تیر انتخاب کرد.

ضخامت و ابعاد الیاف FRP برای تقویت تیرهای فولادی با توجه عوامل گوناگون مثل شرایط محاسباتی و به صرفه بودن از نظر اقتصادی متفاوت است و می تواند به شکلی باشد که قسمتی از مقطع را بپوشاند یا برای تمام سطح مقطع انتخاب شود.

از نتایج مقاوم سازی ساختمان های فولادی با استفاده از FRP می توان به بهبود ظرفیت کمانش پیچشی جانبی و افزایش بار بحرانی کمانش تیرهای فولادی اشاره کرد. به این وسیله می توان با به تأخیر انداختن کمانش پیچشی جانبی و کاهش تغییر مکان های جانبی ظرفیت باربری تیرهای فولادی را بالا برد.

مقاوم سازی ساختمان های فولادی با استفاده از ژاکت بتنی

در ساختمان های فولادی که به مقاوم سازی و بالا بردن شکل پذیری نیاز دارند، علاوه بر FRP می توان از ژاکت بتنی استفاده کرد. به کار بردن ژاکت بتنی در ستون ها موجب بالا رفتن سختی و افزایش مقاومت ستون فلزی و همچنین مقاومت بیشتر عضو در مقابل کمانش می شود.

به کار بردن ژاکت بتنی در تیرهای فولادی موجب بالا رفتن ظرفیت خمشی و برشی تیرها خواهد شد. نکته مهم در استفاده از ژاکت بتنی این است که باید به رعایت ضابطه تیر ضعیف و ستون قوی دقت شود.

اهمیت اتصالات در زمان مقاوم سازی ساختمان های فولادی

بررسی صدمات وارد شده بر اتصالات در زمان زلزله ضروری است. صدمات اتصالات را می توان به صدمات تیر، ستون، جوش، اجزا و چشمه اتصال دسته بندی کرد. مشاهده وسیع این صدمات در اتصالات بر اثر زلزله بسیار هشداردهنده است.

این نکته مهم در طراحی اتصالات باید در نظر گرفته شود که اتصال باید بتواند بیشینه نیروی قابل تحمل اجزا را تحمل کند. در صورتی که این مسئله در نظر گرفته نشود، اتصالات باید مقاوم سازی شوند. در مقاوم سازی ساختمان های فولادی به ویژه در قاب های خمشی اتصالات قسمت بسیار مهمی هستند.

 

مقاوم سازی ساختمان های فولادی

ادامه مطلب

شرکت مقاوم سازی بناهای تاریخی

برای انتخاب روش مقاوم سازی باید از شرکت مقاوم سازی بناهای تاریخی کمک بخواهید. بعد از جمع آوری و تحلیل اطلاعات لازم می توانید روش مقاوم سازی ساختمان که شامل انتخاب مصالح و روش های مناسب است در نظر بگیرید. به دلیل حساسیت بناهای تاریخی هر مداخله ای در آنها باید با هوشمندی انجام شود. شیوه ای که برای این کار برگزیده می شود باید موجب کمترین تخریب در بنا شود. همچنین، موجب افزایش سختی سازه شود. علاوه بر رفع نیازهای دینامیکی سازه از نظر استاتیکی نیز آن را تقویت کند. موجب شکل پذیری اعضا در مقابل نیروها شود. بار اضافه ای به سازه وارد نکند و بیشترین میزان یکپارچگی را به دنبال داشته باشد. به صورت مخفی اجرا شود و صدمه  ای به نمای بنا وارد نکند.

استفاده از FRP پیشنهاد شرکت مقاوم سازی بناهای تاریخی

با توجه به توضیحاتی که درباره مشخصات روش مقاوم سازی برای بناهای تاریخی داده شد، متخصصان شرکت مقاوم سازی بناهای تاریخی روش استفاده از FRP به همراه گروت را پیشنهاد می دهند. در این شیوه جرزها و دیوارهای بنا که به علت فرسایش مصالح و خرد شدن آجرها و دیگر اتفاقات مقاوم خود را تا حد بسیار از دست داده اند، بهسازی و مقاوم سازی می شوند.

در این شیوه هسته مقاومی داخل عضو درست می شود که وظیفه آن انتقال نیروهای عمودی به پی و مقاومت در مقابل نیروهای جانبی است. تزریق ملات نیز تا آنجا باید انجام شود که همه فضاهای داخلی و توخالی پر شوند. در نهایت نیز شبکه یکپارچه ای از ملات در ضمن انسجام ملات قدیمی تمام عناصر را به هسته مرکزی وصل می کند.

شیوه استفاده FRP در جزرها و ستون های بناهای تاریخی

در این شیوه، متخصصان شرکت مقاوم سازی بناهای تاریخی محل ها را شناسایی می کنند و آنها را برای کار گذاشتن المان با مته های مخصوص به شکل حفره های عمودی سوراخ می کنند. سپس المان که به طور معمول از جنس میله های GFRP ﯾﺎ CFRP است، درون حفره می گذارند. قطر حفره ها حدود ۱۰ سانتی متر و قطر میله های FRP حدود ۷ میلی متر است. حفره ها تا داخل پی امتداد می یابند.

بعد از قرار دادن میله ها داخل حفره ها با گذراندن میله از یک صفحه حفره بسته و میله با استفاده از بست های مخصوص به صفحه بسته می شود. سپس، با پایه سیمانی و با فشار به وسیله دستگاه تزریق به داخل حفره ملات تزریق می شود. تزریق تا حدی ادامه پیدا می کند که ملات همه فضاهای خالی داخل عضو را پر کند و بیرون بریزد.

شیوه استفاده FRP در دﯾﻮارﻫﺎی بناهای تاریخی

در این شیوه نیز برای مقاوم سازی دیوارها متخصصان شرکت مقاوم سازی بناهای تاریخی محل ها را شناسایی می کنند و برای کار گذاشتن المان در دیوار با مته های مخصوص به شکل حفره های عمودی سوراخ می کنند. بعد هم المان هایی از جنس میله های GFRP ﯾﺎ CFRP داخل حفره گذاشته می شوند. قطر آنها حدود ۲۵ میلی متر است.

بعد از گذاشتن میله ها داخل حفره ها با استفاده از صفحه هایی از جنس FRP دو طرف دیوار، حفره بسته و میله با بست های مخصوص به صفحه ها بسته می شود. این حفره ها با افق زاویه ۱۵ درجه می سازند تا برای به دست آوردن نتیجه بهتر چند ردیف آجر را در ارتفاع قطع کنند.

سپس، با پایه سیمانی و با فشار به وسیله دستگاه تزریق به داخل حفره ملات تزریق می شود. تزریق تا حدی ادامه پیدا می کند که ملات تمام فضاهای خالی داخل دیوار را پر کند و از آن بیرون بریزد. در آخر نیز با اجرای نازک کاری روی دیوار یا اجرای مجدد تزئینات که برای اجرای مقاوم سازی برداشته شده بودند، نمای محل اجرای مقاوم سازی را برای پنهان کردن روی آنها می گذارند.

 

شرکت مقاوم سازی بناهای تاریخی

شیوه استفاده FRP در کف طبقات بناهای تاریخی

به توصیه شرکت مقاوم سازی بناهای تاریخی برای بالا بردن مقاومت و یکپارچگی بیشتر بنا از FRP در کف طبقات نیز استفاده می شود. روش اجرا در کف طبقات به این شکل است که در محل های معین شده شیارهایی به عمق و ابعاد مشخص در کف درست می شود. در محل های لازم باید حفره های افقی ایجاد شود. بعد از به وجود آوردن شیار و قرار دادن المان تقویتی شیار با ملات پر شده و در آخر سطح شیار پرداخت و کف سازی می شود. در این شیوه در بنا کلاف بندی افقی صورت می گیرد. با تقویت جرزها و ستون ها عملاً کلاف بندی قائم در بنا به اجرا در می آید. در مرحله اجرا باید در نقطه تلاقی کلاف های عمودی و افقی اتصال مناسب بین تقویت های افقی و عمودی به وجود آید و تزریق یکدست انجام گیرد.

مزایای استفاده از FRP در بناهای تاریخی

شرکت مقاوم سازی بناهای تاریخی مزایای زیر را اینچنین عنوان میکند:

  • هسته عضو با این روش به شکلی تقویت می شود که ملات فرسوده بدون تخریب و خارج کردن از درون عضو با ملات مناسب جایگزین می شود.
  • بر شکل پذیری اعضا افزوده می شود.
  • مقاومت دیوارها در مقابل نیروهای داخل صحفه و خارج صفحه بالا می رود.
  • مشخصات تزئینی و ظاهر معماری بنا محفوظ می ماند.
  • میزان خراب شدن بنا نسبت به روش های دیگر کمتر است.
  • به علت ساگازی نداشتن آهن با مصالح بنایی از آن استفاده نمی شود.
  • کلاف بندی افقی قائم بنا که وظیفه سیستم مقاوم لرزه ای را بر عهده دارد و در ضمن بالا رفتن مقاومت استاتیکی اعضا را به دنبال خواهد داشت.
  • این قابلیت را دارد که در همه قسمت های بنای تاریخی استفاده شود و به روش های دیگر نیاز نخواهد بود.
  • سرعت اجرای آن بالا است.
  • به دلیل این که گنبد در بناهای تاریخی از باربرترین سازه ها است و توان مقابله با نیروهای رانشی را به اندازه زیاد دارد، در صورت تقویت بستر و پایه های گنبد در بسیاری از موارد به تقویت گنبد نیاز نخواهد بود. البته در صورتی که در سازه گنبد مشکل سازه ای مثل شکاف یا ترک عمیق وجود نداشته باشد.

استفاده از FRP بنا به دلایلی که گفتیم از مناسب ترین شیوه ها برای مقاوم سازی بناهای تاریخی است. البته در نهایت انتخاب شیوه مطلوب برای بک بنا باید توسط کارشناسان بعد از بررسی های لازم تشخیص داده شود.

 

ادامه مطلب

مقاوم سازی دیوار آجری

ساختمان های قدیمی و به ویژه باستانی در ایران بیشتر از چهار نوع مصالح استفاده می کردند. این مصالح عبارت بودند از خاک یا آجر که از خاک درست می شده است، چوب، سنگ و الیاف گیاهی مثل کاهگل. با استفاده از همین مصالح سازه هایی ساخته شده اند که تا امروز باقی مانده اند. با توجه به اقلیم کشور ایران و فرهنگ آن، حفظ این بناها ضروری است. این مسئله مسئولیتی را بر دوش مهندسان می گذارد. در سازه های آجری عناصر ستون و تیر به شکل امروز وجود ندارد. دیوارهای حمال عناصر باربر سازه هستند. به همین علت برای مرمت ساختمان آجری باید به مرمت دیوار حمال پرداخت. برای تقویت صحیح و مقاوم سازی دیوار آجری باید از مشاور مقاوم سازی ساختمان کمک گرفت.

انواع مود خرابی دیوارهای آجری 

دیوارهای آجری به طور معمول دچار دو مود اصلی گسیختگی می شوند که شامل گسیختگی درون صفحه و بیرون صفحه است. مودهای گسیختگی درون صفحه عبارتند از شکست برشی، شکست برشی لغزشی و شکست خمشی. مودهای گسیختگی بیرون صفحه نیز عبارتند از شکست خمشی در راستای عمودی و شکست خمشی در راستای افقی.

توضیحات انواع مقاوم سازی دیوار آجری 

  • شکست برشی: شکست برشی وقتی اتفاق می افتد که دیوار حمال تحت تأثیر بار قائم بالا و ارتفاع دیوار از طول آن کمتر باشد.
  • شکست برشی لغزشی: شکست برشی لغزشی وقتی حادث می شود که در دیوارهای به اندازه تقریباً مربع مقاومت برشی اندکی وجود داشته باشد و بار جانبی بیشتر از بار قائم به آن تحمیل شود.
  • شکست خمشی: شکست خمشی در دیوارهایی دیده می شود که ارتفاع دیوار دو برابر طول آن باشد. این شکست بعد از شکست برشی ایجاد می شود. یعنی اگر دیوار مقاومت برشی خوبی نداشته باشد، گسیختگی برشی رخ می دهد. ولی اگر مقاومت برشی به حد کافی باشد، احتمال شکست خمشی وجود دارد.
  • شکست خمشی در راستای عمودی: عامل اصلی که موجب این شکست می شود، افزایش تنش کششی است. اگر در اثر این افزایش تنش ترک ها در راستای عمودی باشد، این شکست اتفاق می افتد.
  • شکست خمشی در راستای افقی: عامل اصلی ایجاد این ترک افزایش تنش کششی است. اگر در اثر افزایش تنش ترک ها در راستای افقی باشد، این شکست اتفاق می افتد.

علاوه بر این موارد، مودهای شکست میان قاب هم ممکن است برای دیوارهای آجری اتفاق بیافتد که در نهایت نیاز به مقاوم سازی دیوار آجری را طلب می کند که عبارتند از:

  • لهیدگی گوشه‌ها: اگر اتصالات ضعیف در گوشه های دیوار وجود داشته باشد، احتمال ایجاد این گیسختگی وجود دارد.
  • شکست فشاری قطری و ترک قطری: اگر دیوار بین قاب نازک باشد، این احتمال هست که در اثر نیروهای بالای فشاری وسط آن شکست فشاری ایجاد شود. اگر مقاومت دیوار آجری میان قاب بالا و خود قاب اصلی ضعیف باشد، ممکن است ترک قطری ایجاد شود.
  • شکست قاب: اگر دیوار آجری میان قابل مقاومت خوبی نداشته باشد و قاب اصلی اتصالات ضعیف داشته باشد، این گسیختگی رخ می دهد.

 

مقاوم سازی دیوار آجری

راه کارهای مقاوم سازی دیوار آجری

با در نظر داشتن مودهای گسیختگی دیوارها و قاب های آجری راه کارهای متفاوتی برای مقاوم سازی دیوار آجری توصیه می شود.

اگر مود گسیختگی یکی از حالت هایی باشد که ضعف دیوار موجب آن شود، استفاده از مش بندی و شاتکریت سیمان روی آن یکی از پیشنهادات است. این شیوه موجب بالا رفتن ضخامت دیوار و لاغری آن می شود. با لاغرتر شدن دیوار، می توان مانع گسترش خرابی روی دیوار شد. به کار بردن روش شاتکریت و مش بندی در دو سو یا یک سوی آن انجام می شود. این مسئله به اندازه زیادی به دسترسی دیوار بستگی دارد. می توان از انواع مش فولادی، پلاستیکی یا شیشه ای استفاده کرد. برای به وجود آوردن رفتار یکدست بین دیوار و لایه بتنی جدید به کار بردن میخ های فولادی امکان پذیر است.

یکی از راه کارهای مقاوم سازی دیوار آجری بعد از مشاوره مقاوم سازی ساختمان استفاده از الیاف کربن و شیشه FRP است. برای این کار می توان از عناصر تیر و ستون الیاف FRP استفاده کرد. با توجه به این که دلیل بیشتر خرابی های موجود در دیوارهای آجری لاغری آن نیست، یکی از بهترین راه کارهای تقویت به کار بردن الیاف FRP است. این الیاف در اپوکسی مورد نظر غرقاب و به سطح وصل می شود. این شیوه بر مقاومت دیوار و ملات میان آجرها نیز می افزاید و همچنین می تواند با به وجود آوردن تنش همه جانبه اطراف دیوار به بهره وری آن کمک کند.

عوامل تأثیرگذار بر تخریب ساختمان ها با مصالح بنایی در زمان زلزله

  • کاربرد آجر بی کیفیت
  • کاربرد ملات ضعیف و سست
  • بی نظمی پلان در راستای قائم
  • ضعف دیوارهای باربر
  • کمبود عناصر عمودی محدودکننده
  • وجود کنسول ها و بالکن های نامناسب

بهتر است مصالح ساختمانی در ساخت دیوارهای باربر از نوع مرغوب انتخاب شوند. در این زمینه کیفیت ملات مورد استفاده نیز مهم است که کوتاهی در این موارد موجب خسارات ساختمان در زمان زلزله می شود. همچنین، دیوارها تا حد امکان باید منظم و قرینه نسبت به دو محور اصلی باشند.

مشاور مقاوم سازی دیوار آجری

طول کلی دیوارهای باربر مهم ترین عامل در ایجاد خسارت در زمان زلزله است. خمش و برش بیشتر از اندازه موجب گسیختگی صفحه ای می شود که به نسبت عناصر غیر مسلح سازه های بنایی بستگی دارد.

عناصر محدودکننده نیز باید در کناره و انتهای دیوارهای باربر و در دو سمت درها و بازشوها قرار داشته باشند. در صورتی که مؤلفه عمودی شتاب بزرگ و وزن کنسول بالا باشد، وزن کنسول عامل مهمی در زمان زلزله خواهد بود. باید به ابعاد کنسول و میزان پیش آمدگی آن در زمان ساخت به طور کامل توجه شود.

استفاده از خشت خام به عنوان آجر از اصلی ترین دلایل خسارت ساختمان ها است. به همین علت استفاده از خشت و خاک رس در دیوارهای بنایی مجاز نیست. خانه های زیادی هستند که با این شرایط ساخته شده و در مناطق زلزله خیز هستند.

تخریب و بازسازی خیلی از این ساختمان ها صرفه اقتصادی ندارد، اما مقاوم سازی دیوار آجری و ساختمان بنایی کارآمدتر است. برای این کار می توانید از مشاور مقاوم سازی ساختمان کمک بگیرید.

 

مقاوم سازی دیوار آجری

ادامه مطلب

مقاوم سازی بناهای تاریخی

در ساخت بناهای تاریخی مصالح سنگینی به کار می رود و نقش نیروی چسبندگی میان مصالح و فرم های سازه ای انتقال نیروها و در نهایت پایداری و عملکرد یکدست بناها است. ملات و آجر عملکرد خوبی در مقابل نیروهای فشاری از خود نشان می دهند. اما در مقابل نیروهای جانبی و کششی مقاومت زیادی ندارند و بعد از رسیدن به حداکثر توانشان خرد می شوند. یعنی خاصیت پلاستیک و شکل پذیری ندارند. مهم است روشی که برای مقاوم سازی بناهای تاریخی استفاده می شود، اصالت اثر و هویت تاریخی آن را حفظ کند. این بناها از ارزش معنوی بالایی برخوردار هستند و باید نهایت تلاش برای حفظ آنها انجام شود.

ویژگی روش مقاوم سازی بناهای تاریخی

  • روش هایی که برای مقاوم سازی بناهای تاریخی به کار می رود باید در ضمن حفظ اصالت بنا و هویت تاریخی که دارد، آسیب های را برطرف و همچنین انسجام و یکدستی بنا را به دنبال داشته باشد.
  • تا آنجا که ممکن است با کمترین تخریب در بنا همراه باشد.
  • این شیوه مقاوم سازی ساختمان ضمن سازگاری با مصالح اولیه به کار رفته در بنا، موجب افزایش وزن بنا نشود و نیروهای اضافی به آن اعمال نکند.
  • حین کاهش وزن بنا موجب افزایش شکل پذیر عناصر سازه ای بنا در زمان وارد آمدن نیروهای لرزه ای شود.

اﺳﺘﻔﺎده از ﻣﺼﺎﻟﺢ FRP بهترین شیوه مقاوم سازی بناهای تاریخی

با توجه به ویژگی هایی که درباره مقاوم سازی بناهای تاریخی گفته شد، استفاده از مصالح FRP یکی از بهترین شیوه ها برای این کار است.

با به کار بردن مصالح FRP همراه با تکنولوژی تزریق گروت یا رزین برای مقاوم سازی این بناها توصیه می شود.

اجرای این روش مقاوم سازی بسیار به صرفه است، به همین دلیل از آن می توان به عنوان الگوی روشی برای بسیاری از بناهای تاریخی استفاده کرد. این روش مقاوم سازی را روش تقویت هسته ای می نامند.

 

مقاوم سازی بناهای تاریخی

چرا بناهای تاریخی به مقاوم سازی نیاز دارند؟

بناهای تاریخی که از ملات و آجر ساخته شده اند در ایران کم نیستند. بسیاری از آنها نیز امروزه در وضعیت مناسبی قرار ندارند و با مشکلات سازه ای و غیر سازه ای مواجه شده اند. بنابراین، لازم است که شیوه ای پیدا شود که بتواند راه حلی برای مداخله در عناصر سازه ای و غیر سازه ای بنا با استفاده از تکنولوژی های نوین ارائه کند.

شیوه ای که سرعت انجام آن بالا باشد و توان عملکردی آن در صورت کاربرد درست و حفظ اصالت بنا به دست متخصصان و مهندسان مفید واقع شود. تقویت سازه در بناهای تاریخی فرآیندی است که با استفاده از شناسایی همه جانبه بنا و به کارگیری روش ها و مصالح سازگار با بنا به انسجام و پایداری آن کمک و بهره بردن از بنا را به طور ایمن فراهم خواهد کرد.

با بررسی عناصر سازه ای و غیر سازه ای بنا می توان برای به دست آوردن یک برنامه منسجم برای مقاوم سازی ساختمان به دست آورد. با شناخت مشخصات ساختاری بنا است که می توان شیوه ای را متناسب با طبیعت بنا ارائه کرد. با پیشرفت هایی که در علم و تکنولوژی اتفاق افتاده است، حوزه بناهای تاریخی نیز باید از آن بهره مند شود. پیشرفت باید هم در عرصه مصالح و هم در عرصه شیوه های اجرایی پاسخگو باشد. برای آشنا شدن و دست یافتن به نتیجه بهینه در استفاده از این شیوه ها، لازم است مطالعات لازم انجام و راه هایی برای شناسایی و نحوه اجرای صحیح آنها در بناهای تاریخی معین شود. به این ترتیب، می توان بهترین روش را برای مقاوم سازی بناهای تاریخی به دست آورد.

رفتار بناهای تاریخی در مقابل نیروهای مختلف

بررسی بناهای تاریخی به علت پیچیدگی هایی که دارد کار ساده ای نیست. در این نوع بناها برگه های سازه ای نقش پایداری کل بنا را با انتقال بارها و نیروهای وارده از راه مسیرهای بار به عهده دارند. نیروی چسبندگی بین مواد توسط ملات ایجاد می شود. این مواد و فرم ها در نهایت یک توده ساختمانی یکدست را به وجود می آورند.

این بناها در مقابل نیروهای فشاری مقاومت خوبی دارند، ولی در مقابل نیروهای کششی مقاومت چندانی نمی توانند از خود نشان دهند.

به دلیل این که مصالح آجر و ملات بسیار ترد هستند، وقتی نیرویی به آنها وارد می شود با رسیدن به حداکثر مقاومت، این ملات می شکنند و خرد می شوند. برعکس، مصالحی مانند بتن مسلح و فولاد بعد از رسیدن به حداکثر مقاومت خود به مرحله الاستو پلاستیک و بعد پلاستیک می شوند و به شکل قابل توجهی تغییر شکل می دهند. در واقع می توان گفت که نقطه ضعف اصلی ساختمان های آجری در برابر نیروهای زلزله نداشتن مقاومت کافی نیست، بلکه نداشتن نرمی و شکل پذیری لازم است.

ﻣﺮاﺣﻞ مقاوم سازی بناهای تاریخی

اطلاعات زیر باید درباره بنای تاریخی جمع آوری شود:

  • اطلاعات مربوط به خاستگاه بنای تاریخی شامل اطلاعات مربوط به بستر و پی
  • اطلاعات مربوط به پیرامون بنا شامل اطلاعات مربوط به ساختمان های مجاور بنا مانند کنترل وجود عنصر مشترک و آسیب شناسی بناهای مجاور
  • اطلاعات مربوط به سازه بنا شامل اطلاعات مربوط به مصالح، دیوارهای باربر، سیستم سازه ای، دال ها، اتصالات عناصر سازه ای و اتصالات عناصر غیر سازه ای

سپس برای تعیین راه کار عملی و مناسب تحلیل های لازم انجام شود. بعد از این مراحل طرح مقاوم سازی باید ارائه شود. برآورد هزینه نیز از مراحلی است که پیش از اجرا باید به آن پرداخته شود. اجرای طرح مقاوم سازی بناهای تاریخی نیز آخرین مرحله و البته مهم ترین مرحله است.

از نظر برخی از کارشناسان عملیات مقاوم سازی باید برای بنا هایی استفاده شود که ارزش نگه داشتن را داشته باشند. بناهای میراث فرهنگی جزء این دسته بناهای ارزشمند هستند که باید در برابر بلایای طبیعی حفظ و نگه داری شوند. البته بناهای دیگری هم هستند که ارزش مقاوم سازی بر اساس شیوه های دقیق را در جهت حفظ دارند. بناهای تاریخی در واقع به نوعی بیانگر تاریخ، فرهنگ، هویت و پیشینه کشور هستند و باید برای آیندگان حفظ شوند. آنها امانت هایی هستند که به ما سپرده شده اند و باید تا حد امکان سالم به نسل آینده تحویل داده شوند.

 

مقاوم سازی بناهای تاریخی

ادامه مطلب

مقاوم سازی برای افزایش ضریب امنیت

از دلایل مقاوم سازی ساختمان ها از جمله ساختمان های بتنی می توان به تغییرات کاربری، زیربنا و افزایش طبقات اشاره کرد. از طرف دیگر، مصالح بدون کیفیت و ضعف هایی که در اجرای ساختمان وجود دارد، از الزامات انجام مقاوم سازی سازه های بتنی هستند. قرار داشتن ساختمان در منطقه زلزله خیز نیز از دیگر دلایلی است که افراد را به سمت مقاوم سازی برای افزایش ضریب امنیت سوق می‌دهد.
روش های مختلفی برای مقاوم سازی ساختمان وجود دارد که پس از بررسی و مطالعه روی ساختمان و به دست آوردن اطلاعات لازم تصمیم نهایی درباره ساختمان گرفته می شود. 

مهمترین دلایل مقاوم سازی برای افزایش ضریب امنیت  در ساختمان های بتنی

مقاوم سازی برای افزایش ضریب امنیت ساختمان ها در برابر خسارت های زلزله های احتمالی کمک کننده است. ساختمان ها به دلایلی ممکن است دچار ضعف های سازه ای شوند که در پی آن ساختمان ها به مقاوم سازی نیاز پیدا می کنند.

  • تغییر کاربری ساختمان بتنی مثلاً تبدیل یک ساختمان مسکونی به انبار و یا افزودن طبقه های آن از مسائلی است که منجر به مقاوم سازی ساختمان می شود.
  • ضعف هایی که در زمان اجرای ساختمان به آن وارد می شود و نیازهای طراحی را برآورده نمی کند، مانند پایین بودن کیفیت بتن و اجرای نامناسب ستون ها از دیگر موارد لازم برای انجام مقاوم سازی برای افزایش ضریب امنیت ساختمان به حساب می آیند.
  • تغییراتی که در طی زمان در آیین نامه های زلزله و طراحی ساختمان ایجاد می شود از دیگر دلایل انجام مقاوم سازی برای افزایش ضریب امنیت ساختمان است. اکثراً پس از اتفاق افتادن زلزله های بزرگ، با انجام تحقیقات و به دست آوردن تجربیات لازم، در آیین نامه ها تجدید نظر می شود و تغییراتی در آن صورت می گیرد.

 

اهداف مقاوم سازی برای افزایش ضریب امنیت در ساختمان های بتنی

تأمین مقاومت ساختمان در مقابل زلزله با شدت های مختلف از اهداف مهم مقاوم سازی ساختمان است. زلزله ها با شدت های مختلفی روی می دهند و تأثیرات متفاوتی روی ساختمان ها می گذارند. بعد از وقوع زلزله خساراتی با توجه به لرزش ها روی ساختمان ها اتفاق می افتد که با مقاوم سازی برای افزایش ضریب امنیت می توان آن ها را کنترل کرد.

افزایش مقاومت ساختمان در مقابل زلزله های با شدت کم با آسیب دیدن کم همراه خواهد بود. زلزله های متوسط بدون آسیب سازه ای و در مواردی با آسیب های سازه ای همراه می شود و زلزله های با شدت زیاد که در محل سازه اتفاق می افتد، بدون فرو ریختن و در مواردی به برخی خسارت های سازه ای و غیر سازه ای منجر می شود.

 

مقاوم سازی برای افزایش ضریب امنیت

روش های مقاوم سازی برای افزایش ضریب امنیت در ساختمان های بتنی

به طور کلی، مقاوم سازی ساختمان های بتنی به دو روش انجام می شود:

۱- روش اول افزودن سیستم های سازه ای جدید است که به وسیله بادبندهای فولادی، دیوارهای برشی فولادی، بتنی و همچنین پرکننده و سیستم های استهلاک انرژی صورت می گیرد. اضافه کردن روش های کنترل غیر فعال مانند جداسازی تکیه گاه ها و استفاده از میراگرها نیز از روش های دیگر محسوب می شود. تغییرات نیروی برشی در روش های متفاوت تقویت، میان دو حالت دیوار یکپارچه و قاب اولیه محدود می شود. دیوار برشی نیز در رتبه بعد از دیوار یکپارچه قرار دارد و بیشتر از بادبند قطری فشاری نیروی برشی را تحمل می کند. تقویت با پانل های دیوار پیش ساخته از بقیه نقش کم رنگ تری دارد.

۲- روش دوم تقویت اعضای سازه ای است که با افزودن ابعاد و ظرفیت باربری اعضای سازه ای انجام می شود. این روش هم به وسیله اجرای پوشش های بتنی در تیرها، ستون ها و اتصالات ساختمان های بتنی قابل انجام است و با پوشش های فولادی و الیاف مسلح پلاستیکی نیز اجرا می شود. پوشاندن ستون های بتن مسلح به وسیله پوشش های فلزی و مقاوم سازی برای افزایش ضریب امنیت اجزای بتن مسلح سازه با چسباندن ورق های الیاف مسلح پلاستیکی نیز جزء تقویت اعضای سازه ای به حساب می آید.

استفاده از بادبندهای فولادی از مطلوب ترین روشهای مقاوم سازی برای افزایش ضریب امنیت در ساختمانهای بتنی

از مزایای استفاده از بادبندهای فولادی می توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • بالا بردن مقاومت و شکل پذیری سازه
  • وارد آوردن وزن کمتر به سازه
  • امکان به کار بردن بازشو و پنجره در قاب بادبندی شده
  • اجرای راحت بادبند فولادی
  • کنترل کیفیت ساده

مقاوم سازی برای افزایش ضریب امنیت

نوع دیگر استفاده از بادبند به شکل خارج از قاب است. در این روش ساختمان مثل کلافی پوشانده می شود. در ساختمان های بتنی روش اتصال بادبندهای فولادی به قاب بتنی از مسائل اصولی به حساب می آید. عملکرد درست بادبند به روش اتصال آن بستگی دارد. طبق پژوهش ها و آزمایش ها، مصالح استفاده شده میان قاب فولادی و بتنی اهمیت ویژه ای دارد و در میزان مقاومت جانبی قاب تأثیرگذار است.

مطالعات نشان از این دارد که اتصال پیچ و مهره ای بادبند با وصل شدن به تیر و ستون، موجب افزایش سختی قاب می شود. این شیوه برای ساختمان های کوتاه و متوسط مناسب است. استفاده از پوشش های فولادی بدون چسب و اپوکسی به علت لغزش پوشش فولادی عملکرد درستی نخواهد داشت. بادبند کششی در قاب بتنی مسلح سهمی اساسی را از بار جانبی متحمل می شود.

از بهترین روشهای بهسازی مقاومت لرزه ای :

پوشاندن ستون های بتن مسلح به وسیله پوشش های فولادی از بهترین شیوه های بهسازی ظرفیت مقاومت لرزه ای است. این شیوه به عنوان فولاد عرضی به میزان بالایی در پوشاندن بتن فشاری تأثیرگذار است و از بیرون آمدن پوشش بتن پیشگیری می کند و شکل پذیری و مقاومت برشی را نیز بالا می برد. تسمه های به کار رفته در این شیوه دارای عرض ۵ سانتی متر و قطر یک میلی متر هستند و با دستگاه هایی تا کمتر از حد جاری شدن کشیده می شوند.

هرچند هدف اساسی این روش بالا بردن شکل پذیری است، اما موجب بالا بردن مقاومت خمشی، ظرفیت برشی و مقاومت فشاری عضو بتنی می شود. استفاده از پوشش های فولادی در منطقه پلاستیکی ستون منجر به بالا رفتن شکل پذیری ستون می شود. در ستون هایی که پوشش اتصال ناکافی در آرماتورهای طولی آن ها موجود است، پوشش های فولادی که به وسیله بولت مهار شده اند قابل استفاده هستند. این کار موجب افزایش چسبندگی میان میلگردها و بتن می شود و جلوی لغزش آرماتورها را می گیرد. با این توضیحات مشخص می شود که استفاده از پوشش های فولادی در مقاوم سازی برای افزایش ضریب امنیت ساختمان تأثیر بسزایی دارد.

 

مقاوم سازی برای افزایش ضریب امنیت

ادامه مطلب